September 24, 2017, 5:59 am
ΤΑ ΕΘΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΡΑΓΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥΣ

Θέματα: Γεωπολιτική συμμαχία Κύπρου – Ρωσίας στη βάση κοινού Ορθόδοξου Πολιτισμού και Ιστορίας. Έξοδος Κύπρου από Ε.Ε. και ένταξη στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση μαζί με Ρωσία. Ορθός τρόπος διάγνωσης συμφερόντων στη βάση Ιστορίας και Πολιτισμού. Συγκεκαλυμμένη σύμπλευση ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ όσον αφορά την αποδυνάμωση των σχέσεων μας με τη Ρωσία λόγω επιστροφής Ρωσίας στην Ορθόδοξη Παράδοση κάτι που το μεν ΔΗΣΥ εκλαμβάνει ως αντιδυτικό στοιχείο, το δε ΑΚΕΛ ως αντικομμουνιστικό στοιχείο. Ψεύτικος διπολισμός ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ ως καταλύτης μαντρίσματος και ως προπέτασμα καπνού για να μην αντιλαμβάνεται ο λαός την ουσιαστική σύμπλευση τους πάνω στα πιο κεφαλαιώδη εθνικά θέματα.

Μια κλασσική κυπριακή κουβέντα όταν μιλήσεις με κάποιον κυπραίο για στρατηγική συμμαχία με τη Ρωσία είναι η εξής: «Μα τζιαι οι Ρώσοι θωρούν τα συμφέροντα τους, μεν νομίζεις.» Ή ακόμη χειρότερα: «Μα έτο οι Ρώσοι επουλήσαν μας – εν μας εβοηθήσασιν όταν τους χρειαστήκαμε.»

Ας προσπαθήσουμε να βάλουμε μια τάξη στη συγχυσμένη κυπριακή πολιτική σκέψη με αφορμή τις πιο πάνω συχνές απαντήσεις, αρχίζοντας με το εξής ερώτημα: ποια η διαφορά μεταξύ τυχόν προσπάθειας να συμμαχήσει η Κύπρος (α) με τις ΗΠΑ και Αγγλία (β) με τη Ρωσική Ομοσπονδία (γ) με ισχυρά κράτη της Ε.Ε. (δ) με το Ισραήλ, και (ε) με την Τουρκία.

Και οι πέντε δυνάμεις είναι ισχυρές με σημαντικό ρόλο (όχι ισοδύναμο) στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Το στοιχείο, κατά την άποψή μου, που θα καθορίσει τη στερεότητα, ανθεκτικότητα και ειλικρίνεια της συμμαχίας  είναι η κοινή Ιστορία και ο κοινός Πολιτισμός.

Παραδείγματος χάρη, ας πούμε η Κυβέρνηση Χριστόφια ή του Αναστασιάδη, κατόπιν έμπνευσης, αποφασίσει να ταυτιστεί με τα συμφέροντα της Τουρκίας. Αν πει «είμαστε γείτονες, έχουμε κοινά συμφέροντα, θα τους δώσουμε λίγο πολύ ότι θέλουν στο κυπριακό και στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου (Φ.Α.), και θα επιτρέψουμε τη διέλευση του Φ.Α. μέσω Τουρκίας. Θα δεχθούμε να τους δώσουμε τέτοια ανταλλάγματα ώστε κανείς να μην μπορεί να αμφιβάλλει για την ειλικρίνεια των προθέσεων μας. Δεν μπορούμε τότε να είμαστε βέβαιοι ότι η Τουρκία δεν θα μας πειράξει και θα μας σεβαστεί;»

ΟΧΙ! Δεν μπορεί να πετύχει αυτό το πράγμα διότι τα έθνη είναι τρένα που κινούνται πάνω στις ράγες της Ιστορίας και του Πολιτισμού τους. Αν κάνουμε μια τέτοια στροφή τότε το τρένο θα εκτροχιαστεί με θανατηφόρο αποτέλεσμα. Η Τουρκία δεν θα συγκινηθεί από αυτές τις «θαρραλέες» κινήσεις. Απλούστατα θα τις εκμεταλλευτεί (έστω τηρώντας κάποια προσχήματα) για να δημιουργήσει τετελεσμένα εις βάρος μας που θα μας στερούν τη δυνατότητα επανόρθωσης όταν ο όποιος Αναστασιάδης ή Χριστόφιας φύγουν από την εξουσία.

Τα ίδια κατ’ αναλογία ισχύουν όσον αφορά τη Γοτθό-Σαξονό-Φράγκο-κρατούμενη Ε.Ε., τους Άγγλο-Σάξονο-Αμερικάνους και το Ισραήλ. Με αυτές τις δυνάμεις μας χωρίζει άβυσσος όσον αφορά την Ιστορία και τον Πολιτισμό εφόσον δεν έχουν καμία σχέση με τη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία που είναι η κοινή μητέρα όλων των Ορθοδόξων λαών.   

Με αυτά τα δεδομένα θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί εύλογα ότι το τρένο της Κύπρου είναι ήδη εκτροχιασμένο λόγω λανθασμένων στρατηγικών επιλογών: (α) ένταξη στην Ε.Ε. (β) ένταξη στην ευρωζώνη (γ) παραμονή στην Ε.Ε. παρά τα ανελέητα κτυπήματα των «εταίρων» μας (δ) η παράλειψη μας να προωθήσουμε τη συνεκμετάλλευση του Φ.Α. μας αποκλειστικά με τη Ρωσία (ε) η απουσία πολιτικής που να στοχεύει στην ένταξη μας στην (υπό ρωσική επιρροή) Ευρασιατική Οικονομική Ένωση.

Αν συνεχίσουμε την ίδια λανθασμένη πορεία και μάλιστα προσθέσουμε και (στ) ένταξη στο ΝΑΤΟ, και (ζ) Λύση ΔΔΟ στο κυπριακό με νόμιμη πεθερά την Τουρκία (και κουμέρα την Τρόικα εννοείται) τότε ο εκτροχιασμός του τρένου θα προκαλέσει τον εθνικό θάνατο.

Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, το αναπόδραστο συμπέρασμα είναι ότι μεταξύ των πέντε προαναφερθέντων δυνάμεων η Ρωσία είναι που έχει τα εχέγγυα του πιο αξιόπιστου σύμμαχου (χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι οι υπόλοιποι είναι ανάξιοι συνεργασίας).

Η Ρωσία, μετά την πτώση του άθεου και δυτικής προέλευσης Μαρξισμού–Λενινισμού, έχει αναγάγει την Ορθόδοξη Εκκλησία σε σύμβολο της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας του ρωσικού λαού. Αν εμείς δώσουμε στη Ρωσία στρατηγικής σημασίας ανταλλάγματα, και αυτή μας προδώσει ή μας αφήσει απροστάτευτους ή μας καταπιέσει, τότε η ίδια η Κυβέρνηση της Ρωσίας θα είναι εκτεθειμένη στον Ορθόδοξο Λαό της, η δε εικόνα της τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό ως η προστάτιδα δύναμη των Ορθοδόξων Λαών θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά με αποτέλεσμα τη μείωση της επιρροής της διεθνώς. Με απλά λόγια: δεν θα τη συμφέρει να μας προδώσει.

Και με αυτή τη διαπίστωση απαντάται η απλοϊκή θέση «ο καθένας βλέπει τα συμφέροντα του». Για να διαγνώσει κανείς ποιο είναι το συμφέρον του θα πρέπει πρώτα να αποφασίσει ποιος είναι. Π.χ.:

α) Αν θεωρούμε τον εαυτό μας ως απλές βιολογικές μονάδες τότε το μοναδικό ή το κύριο κριτήριο για το τι μας συμφέρει είναι το τι μας εξασφαλίζει μια άνετη ζωή.

β) Αν θεωρούμε τον εαυτό μας εθνικιστή τότε το μοναδικό ή κύριο κριτήριο για το τι μας συμφέρει είναι το τι είναι καλό για το έθνος είτε ως ράτσα είτε ως «ιδέα» και όχι ως πολιτισμός. Δηλαδή αν έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ μιας Κύπρου ενωμένης και πολιτιστικά ελληνικής αλλά με ονομασία «Κυπριακή Δημοκρατία», και μιας Κύπρου διχοτομημένης στη βάση διπλής ένωσης όπου το νότιο τμήμα θα θεωρείται «Ελλάδα» τότε θα προτιμήσουμε το δεύτερο. Δέστε για παράδειγμα το αντι-Μακαριακό μένος των υπονομευτών της Δημοκρατίας οι οποίοι ήταν διατεθειμένοι να ρισκάρουν την τουρκική εισβολή χάριν της «ιδέας» της... ενώσεως μετά της μητρός Ελλάδος! Ή επίσης αν έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ μιας πολυεθνικής Ορθόδοξης αυτοκρατορίας όπως ήταν η Ρωμαίικη Αυτοκρατορία (Βυζάντιο) και μιας Ελλαδίτσας «καθαρά ελληνικής» θα προτιμήσουμε το δεύτερο.      

γ) Αν θεωρούμε τον εαυτό μας ως Λενινιστή-Μαρξιστή τότε το μοναδικό ή κύριο κριτήριο για το τι μας συμφέρει είναι το τι είναι καλό για την ενίσχυση της ιδεολογίας μας, βασικός πυλώνας της οποίας είναι η αποδυνάμωση της Εκκλησίας (ως αντίπαλη «ιδεολογία» σύμφωνα με το λενινιστικό τρόπο σκέψης) και του Ορθόδοξου φρονήματος του Λαού, κατά προτίμηση μέσα σε σοσιαλιστικό έστω και τουρκικό σοσιαλιστικό πλαίσιο. Αρκεί μόνο να θυμηθούμε την τόσο ειλικρινή τοποθέτηση του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ ότι θα προτιμούσε αριστερό και Τουρκοκύπριο, παρά δεξιό και Ελληνοκύπριο, Πρόεδρο της Κύπρου!

δ) Και, τέλος, αν θεωρούμε τους εαυτούς μας Έλληνες Ορθόδοξους Ρωμιούς, τέκνα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και κληρονόμους της χιλιετούς ενδόξου Ρωμαίϊκης Αυτοκρατορίας με Πρωτεύουσα τη Νέα Ρώμη – Κωνσταντινούπολη, τότε μοναδικό ή κύριο κριτήριο για το τι μας συμφέρει είναι το τι ενισχύει τον Ορθόδοξο Θεανθρωποκεντρικό Πολιτισμό στον τόπο μας αλλά και στον κόσμο, με σκοπό τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους και την εν Χριστώ ειρήνη.

Αυτή η τελευταία θεώρηση είναι και η αντικειμενικά ορθή στη βάση της Ιστορίας και του Πολιτισμού μας. Σε τελευταία ανάλυση η ταυτότητα μας δεν είναι θέμα «γούστου» όση αλλοτρίωση και να υποστούμε από το νεοελληνικό και νεοκυπριακό κατεστημένο. Όπως λέει και μια τοιχογραφία, «Η Ιστορία γράφεται δεν ξαναγράφεται»!

Με βάση την πιο πάνω ορθή θεώρηση, η γεωπολιτική σύμπλευση Ελληνισμού – Ρωσίας είναι αυτονόητη, εφόσον μάλιστα η Ρωσία είναι το μόνο Ορθόδοξο κράτος σήμερα που δεν βρίσκεται υπό δυτική κηδεμονία, που αντιστέκεται στη λαίλαπα της Νέας Τάξης Πραγμάτων, και που προσπαθεί να μιμηθεί τη Χριστιανική Ρωμαίϊκη Αυτοκρατορία (Βυζάντιο). (Δέστε π.χ. το κρατικό έμβλημα της Ρωσικής Ομοσπονδίας που είναι ο Δικέφαλος Αετός αντικαθιστώντας το κομμουνιστικό σφυροδρέπανο).

Πολλοί μπορεί να πουν: «Μα η Ρωσία μας πρόδωσε όταν αρνήθηκε να μας παράσχει οικονομική βοήθεια μετά την επίσκεψη του Σαρρή στη Μόσχα.» Κατ’ αρχάς, η Ρωσία μας είχε ήδη δώσει δάνειο άνευ όρων ύψους 2,5 δις τη στιγμή που οι αγορές αρνούνταν να μας δανείσουν. Και δεύτερον και πιο σημαντικό, αν υπάρχει κάποιος που πρόδωσε είμαστε εμείς.

Εμείς όχι μόνο δεν δώσαμε οποιοδήποτε αντάλλαγμα στη Ρωσία αλλά κάνουμε στροφή προς το ΝΑΤΟ. Και λανθασμένα δόθηκε η εντύπωση ότι δεν ήθελε να μας βοηθήσει να αποφύγουμε την Τρόικα εφόσον στην πραγματικότητα εμείς δεν αναζητούσαμε λύσεις εκτός Τρόικας, όπως μάλιστα παραδέχθηκε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Χρήστος Στυλιανίδης, ενώ ο Σαρρής ήταν στη Μόσχα σε μια αποστολή προδιαγεγραμμένης αποτυχίας. Θα έπρεπε να τους προτείναμε μια λύση πακέτο που να συμπεριλαμβάνει και Φ.Α. και αεροναυτικές βάσεις. Ο Σαρρής όμως στη Μόσχα το μόνο που είχε εξουσιοδότηση να συζητήσει από τον Πρόεδρο ήταν την επιμήκυνση του δανείου και την πώληση της Λαϊκής! Επίσης θα έπρεπε να πήγαινε μεγάλη αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Πρόεδρο. Αντί αυτού ο Πρόεδρος έστειλε το Σαρρή ο όποιος ήταν υπό καθεστώς παραίτησης και (μια λεπτομέρεια) ήταν αυτός που ανακοίνωνε την πρώτη μέρα του eurogroup ότι στους καταθέτες που θα κουρευτούν περιλαμβάνονται πολλοί Ρώσοι. Ίσως ήταν μέσα στα σχέδια της παρούσας φανατικά και ανιστόρητα φιλοδυτικής κυβέρνησης να χαλάσουμε τις σχέσεις μας με τους Ρώσους αδελφούς μας.

Πως μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά και το γεγονός ότι ο Κασουλίδης ανέφερε ότι, σε περίπτωση πολέμου στη Συρία, θα δεχθούμε μόνο πρόσφυγες από τη Συρία οι οποίοι είναι υπήκοοι χωρών όπως τις ΗΠΑ, Καναδά και Ε.Ε. ενώ καμία αναφορά δεν έκανε για Ρώσους; Επίσης, η Κύπρος αρνήθηκε πρόσφατα την προσγείωση σε ρωσικό μεταφορικό αεροσκάφος, το οποίο έχρηζε ανάγκης άμεσου ανεφοδιασμού! Μιλούμε πλέον για μια εξευτελιστική υποταγή της χώρας μας στο ΝΑΤΟ και στη Νέα Τάξη Πραγμάτων με οδηγό τον Νίκο Αναστασιάδη!

Εμείς προδοτικά επιλέγουμε να ανήκουμε στη Δύση, και εμείς επιλέγουμε να συμμετέχουμε σε σχεδιασμούς που αφορούν την εκμετάλλευση του Φ.Α που συγκρούονται με τα συμφέροντα της Ρωσίας, δηλαδή που στοχεύουν στην προμήθεια της Ευρώπης με Φ.Α. παρακάμπτοντας τη Ρωσία. Να υπενθυμίσω δήλωση του Αβέρωφ Νεοφύτου ότι «τα συμφέροντα μας συγκρούονται με αυτά της Ρωσίας όσον αφορά την εκμετάλλευση του φυσικού μας αερίου»! Κύριε Αβέρωφ λυπούμαι παρά πολύ. Στο μυαλό σου μπορεί να νομίζεις ότι είσαι πολύ χρήσιμος για τον τόπο. Στην πραγματικότητα όμως βρίσκεσαι σε κατάσταση αξιολύπητης και επικίνδυνης πλάνης. 

Και μετά έρχονται κάποιοι να ρωτήσουν ειρωνικά «που είναι το ξανθό γένος να μας βοηθήσει;» Φαίνεται νόμισαν κάποιοι ότι το ξανθό γένος είναι το ξανθό κοπέλλιν της γειτονιάς που όποτε το χρειαστούμε σφυρούμεν του να έρτει τζιαι μετά λαλούμεν του «Ο.Κ θένκιου πήεννε στο καλό, τώρα δεν σε χρειαζόμαστε, πάμε πίσω στους προηγμένους και πεφωτισμένους λαούς της Ευρώπης μέσα στους οποίους ανήκουμε και εμείς»! Είναι να απορεί κανείς με το πόσο ανούσιοι, ανόητοι και επιπόλαιοι είμαστε. Βέβαια όταν έχεις κρίση ταυτότητας, όταν δεν ξέρεις ποιος είσαι, όταν δεν ξέρεις τι σου συμφέρει και τι δεν σου συμφέρει, είσαι σαν μια βάρκα ακυβέρνητη στον ωκεανό χωρίς πυξίδα. Είσαι σαν ένα μωρό που αρκεί να του δείξεις μια σοκολάτα με ωραίο περιτύλιγμα – ευρωπαϊκό ή ισραηλίτικο κλπ., και σε κέρδισαν! Είσαι κάλαμος υπό ανέμου σαλευόμενος που δεν ξέρεις από πού ήρθες και που πας.

Δυστυχώς όμως η κυβερνητική προπαγάνδα πέρασε και η πλειοψηφία του λαού πιστεύει ότι ο Αναστασιάδης επεδίωξε ειλικρινά βοήθεια από τη Ρωσία αλλά απλούστατα οι Ρώσοι δεν ενδιαφέρονται για στρατιωτική παρουσία και βάσεις στη Μεσόγειο διότι… έχουν συμφέροντα με τους Γερμανούς!... Ως εάν η Ρωσία είναι δορυφόρος της Γερμανίας και θα φοβηθεί να ενισχύσει την παρουσία της στη Μεσόγειο διότι θα θυμώσουν οι Γερμανοί!... Τι να πει κανείς; Το επίπεδο κυπριακής πολιτικής σκέψης είναι πράγματι για κλάματα.

Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, καθίσταται σαφές ότι τα συμφέροντα της Κύπρου συμπλέουν με αυτά τις Ρωσίας και βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα λόγω του πανίσχυρου ιστορικού, πολιτισμικού και πνευματικού δεσμού που λέγεται Ορθοδοξία.

Αυτή, βέβαια, είναι και η απάντηση σε ακόμη μια πλάνη που εκφράζεται συνήθως με το ερώτημα «γιατί ο Χριστόφιας που είναι φίλο-Ρώσος δεν κατάφερε να δημιουργήσει την Κύπρο-Ρωσική συμμαχία;» Διότι ΔΕΝ είναι φιλό-Ρώσος! Είναι Μαρξιστής-Λενινιστής, και αυτή η ιδεολογία τον φέρνει σε αντίθεση και όχι σε αρμονία με τις αρχές και αξίες στις οποίες εδράζεται η σημερινή Ορθόδοξη Ρωσία υπό την ηγεσία του μεγάλου ηγέτη Βλαδίμηρου Πούτιν.

Πολύ ενδεικτικά και παρενθετικά, ο Χριστόφιας (α) υποβάθμισε τον ρόλο της Ρωσίας στο Κυπριακό προτιμώντας τους Άγγλο-Αμερικάνους (β) αρνήθηκε να δώσει βάσεις στους Ρώσους όταν αυτοί του το ζήτησαν με αντάλλαγμα να βοηθήσουν την Κύπρο οικονομικά ώστε να αποφύγει την Τρόικα (γ) απέρριψε την αίτηση της ρωσικής Gazprom για εκμετάλλευση Φ.Α. προτιμώντας την ιταλική ENI (δ) συνεργάστηκε με τον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Κόλιν Πάουελ, στην προσπάθεια ματαίωσης του περήφανου ΟΧΙ του κυπριακού λαού στο Σχέδιο Ανάν ενώ η Ρωσία, από την άλλη, πρόβαλε βέτο στο Σ.Α. του Ο.Η.Ε. στην έγκριση ψηφίσματος υπέρ του Σχεδίου Ανάν, κ.α.

Η μεγάλη ειρωνεία είναι ότι μεγάλο μέρος του λαού ακόμη πιστεύει ότι το ΑΚΕΛ είναι το κόμμα που μπορεί να έχει τις καλύτερες σχέσεις με τη Ρωσία... Αυτό είναι ένα μεγάλο προπαγανδιστικό επίτευγμα του ΑΚΕΛ και, σε μεγάλο βαθμό, το υπόβαθρο της επιρροής του στις μάζες. Αυτές οι μάζες ορθά απορρίπτουν τη σύμπλευσή μας με τη Δύση (και το ΔΗΣΥ) – πέφτουν όμως στην παγίδα να θεωρούν ότι το ΑΚΕΛ είναι το αντίθετο της Δύσης (και του ΔΗΣΥ) ενώ είναι σχεδόν το ίδιο πράγμα με διαφορετικό, παραπλανητικό περιτύλιγμα. Με αυτόν τον τρόπο, η σύγχυση ανάμεσα στον λαό γίνεται πελώρια εφόσον παγιδεύεται σε ένα ψεύτικο διπολισμό μεταξύ ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ που λειτουργεί ως προπέτασμα καπνού στην αντι-Ορθόδοξη, αντι-Ρωμαίϊκη, ενδοτική και ανιστόρητη σύμπλευση τους, με αποτέλεσμα ο λαός να μην μπορεί να εκφράσει και να εκδηλώσει μια γνήσια εναλλακτική φιλό-ρωσική πρόταση στη βάση του κοινού Ορθόδοξου Πολιτισμού που συνδέει τους δύο λαούς μας. Ας ελπίσουμε πάντως ότι οι κεντρώες δυνάμεις, ΕΔΕΚ, Λιλλήκας, Οικολόγοι, ΓνήσιοΔΗΚΟ θα ξυπνήσουν επιτέλους και θα απελευθερώσουν τον λαό από την πλάνη και εμπαιγμό που υφίσταται από το ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ.   

Κλείνω εδώ τη ΔΗΣΑΚΕΛική παρένθεση και επιστρέφω στο κύριο θέμα. Η στροφή μας προς τη Ρωσία δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να κλείσουμε την πόρτα στην όποια συνεργασία με άλλα κράτη. Σημαίνει όμως ότι αποκτούμε καθαρή πολιτική σκέψη, και στις σχέσεις με τη Δύση ή με τον Ισραήλ έχουμε και το πόδι μας πατημένο στο φρένο και όχι μόνο στο γκάζι. Σημαίνει επίσης ότι θα έχουμε την τόλμη να κάνουμε ριζοσπαστικές τομές στην εξωτερική μας πολιτική όπως να φύγουμε από τη μέγγενη της Ε.Ε. που απειλεί να μας συνθλίψει και να ενταχθούμε στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, μαζί με τη Ρωσία και άλλες χώρες. 

Μήπως η στροφή αυτή δεν κρύβει κινδύνους; Ναι, σίγουρα. Πολύ πιθανόν να προκαλέσει τη λυσσαλέα αντίδραση των δήθεν φίλων μας. Όμως είναι καλύτερα να αγωνιστείς παρά να αυτοκτονήσεις, διότι η παραμονή της Κύπρου και γενικά του Ελληνισμού μέσα στα γρανάζια της Ε.Ε., της Τρόικας και της Νέας Τάξης Πραγμάτων ισοδυναμεί με αυτοκτονία. Αυτό είναι που θα πρέπει να μας τρομοκρατεί διότι είναι ένας δρόμος χωρίς επιστροφή που οδηγεί στην κόλαση της αυτοκατάργησης του Ελληνισμού με εφιαλτικές συνέπειες για ολόκληρο τον κόσμο. Ενώ όταν ο αγώνας είναι προς την ορθή κατεύθυνση είναι ωραίος όσο δύσκολος και αν είναι, και οδηγεί στην Ανάσταση. Πιστεύω μπορούμε να αναστηθούμε φτάνει να το θέλουμε. Οι εχθροί μας θα μας νικήσουν μόνο αν καταφέρουν να αλλάξουν το είναι μας, το πνευματικό μας DNA. Και ο μόνος τρόπος να το καταφέρουν αυτό είναι αν εμείς οι ίδιοι τους δώσουμε το δικαίωμα να το πράξουν.

Ας αγωνιστούμε λοιπόν προς τη σωστή κατεύθυνση ως κληρονόμοι και εκφραστές του Ορθόδοξου Χριστοκεντρικού Πολιτισμού, συστρατευόμενοι με την Ορθόδοξη Ρωσία, για το καλό της πατρίδας μας αλλά και ολόκληρου του κόσμου.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   s5jliu  



 
Περιεχόμενα