November 21, 2017, 6:32 am
Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΤΑΞΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Ας αρχίσουμε με ένα καίριο, κατά την άποψή μας ερώτημα, ως αρχή μιας προσπάθειας επίλυσης μιας πελώριας σύγχυσης που περιορίζει δραστικά το επίπεδο της πολιτικής μας σκέψης ως κράτος και ως κοινωνία: ποια η διαφορά μεταξύ τυχόν προσπάθειας να συμμαχήσει η Κύπρος (α) με τις ΗΠΑ και Αγγλία (β) με τη Ρωσική Ομοσπονδία (γ) με ισχυρά κράτη της Ε.Ε. (δ) με το Ισραήλ, και (ε) με την Τουρκία.

Και οι πέντε δυνάμεις είναι ισχυρές με σημαντικό ρόλο (όχι ισοδύναμο) στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Το στοιχείο, κατά την άποψή μου, που θα καθορίσει τη στερεότητα, ανθεκτικότητα και ειλικρίνεια της συμμαχίας είναι η κοινή Ιστορία και ο κοινός Πολιτισμός.

Παραδείγματος χάρη, ας πούμε η Κυβέρνηση Χριστόφια ή του Αναστασιάδη, κατόπιν έμπνευσης, αποφασίσει να ταυτιστεί με τα συμφέροντα της Τουρκίας. Αν πει «είμαστε γείτονες, έχουμε κοινά συμφέροντα, θα τους δώσουμε λίγο πολύ ότι θέλουν στο κυπριακό και στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου (Φ.Α.), και θα επιτρέψουμε τη διέλευση του Φ.Α. μέσω Τουρκίας. Θα δεχθούμε να τους δώσουμε τέτοια ανταλλάγματα ώστε κανείς να μην μπορεί να αμφιβάλλει για την ειλικρίνεια των προθέσεων μας. Δεν μπορούμε τότε να είμαστε βέβαιοι ότι η Τουρκία δεν θα αποτελεί εναντίον μας απειλή και θα μας σεβαστεί;»

Η απάντηση σίγουρα είναι όχι. Δεν μπορεί να πετύχει αυτό το πράγμα διότι τα έθνη είναι τρένα που κινούνται πάνω στις ράγες της Ιστορίας και του Πολιτισμού τους. Αν κάνουμε μια τέτοια στροφή τότε το τρένο θα εκτροχιαστεί με θανατηφόρο αποτέλεσμα. Η Τουρκία δεν θα συγκινηθεί από αυτές τις «θαρραλέες» κινήσεις. Απλούστατα θα τις εκμεταλλευτεί (έστω τηρώντας κάποια προσχήματα) για να δημιουργήσει τετελεσμένα εις βάρος μας που θα μας στερούν τη δυνατότητα επανόρθωσης όταν ο όποιος Αναστασιάδης ή Χριστόφιας φύγουν από την εξουσία.

Τα ίδια κατ’ αναλογία ισχύουν όσον αφορά τη Τεύτονο-Σαξονό-Φραγκο-κρατούμενη Ε.Ε., τους Άγγλο-Σάξονο-Αμερικάνους, και το Ισραήλ. Με αυτές τις δυνάμεις μας χωρίζει άβυσσος όσον αφορά την Ιστορία και τον Πολιτισμό εφόσον δεν έχουν καμία σχέση με τη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία που είναι η κοινή μητέρα όλων των Ορθοδόξων λαών (βλ. επίσης Εισήγηση 7 «Η Μεταρρύθμιση της Παιδείας»).

Με αυτά τα δεδομένα θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί εύλογα ότι το τρένο της Κύπρου είναι ήδη εκτροχιασμένο λόγω λανθασμένων στρατηγικών επιλογών: (α) ένταξη στην Ε.Ε. (β) ένταξη στην Ευρωζώνη (γ) παραμονή στην Ε.Ε. παρά τα ανελέητα κτυπήματα των «εταίρων» μας όπως η απόφαση για απομείωση ή δήμευση ή «κούρεμα» καταθέσεων της 15ης Μαρτίου 2013 από το Γιούρογκρουπ (δ) η παράλειψη μας να προωθήσουμε τη συνεκμετάλλευση του Φ.Α. μας αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο με τη Ρωσία (ε) η απουσία πολιτικής που να στοχεύει στην ένταξη μας στην (υπό ρωσική επιρροή) Ευρασιατική Οικονομική Ένωση.

Αν συνεχίσουμε την ίδια λανθασμένη πορεία και μάλιστα προσθέσουμε και (στ) ένταξη στο ΝΑΤΟ, και (ζ) Λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (Δ.Δ.Ο.) στο Κυπριακό τότε ο εκτροχιασμός του τρένου θα προκαλέσει τον εθνικό θάνατο.

Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, το αναπόδραστο συμπέρασμα είναι ότι μεταξύ των πέντε προαναφερθέντων δυνάμεων η Ρωσία είναι που έχει τα εχέγγυα του πιο αξιόπιστου σύμμαχου (χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι οι υπόλοιποι είναι ανάξιοι συνεργασίας).

Η Ρωσία, μετά την πτώση του άθεου και δυτικής προέλευσης Μαρξισμού–Λενινισμού, έχει αναγάγει την Ορθόδοξη Εκκλησία σε σύμβολο της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας του ρωσικού λαού. Αν εμείς δώσουμε στη Ρωσία στρατηγικής σημασίας ανταλλάγματα, και αυτή μας προδώσει ή μας αφήσει απροστάτευτους ή μας καταπιέσει, τότε η ίδια η Κυβέρνηση της Ρωσίας θα είναι εκτεθειμένη στον Λαό της, η δε εικόνα της τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό ως η προστάτιδα δύναμη των Ορθοδόξων Λαών θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά με αποτέλεσμα τη μείωση της επιρροής της διεθνώς. Με απλά λόγια: δεν θα τη συμφέρει να μας προδώσει.

Και με αυτή τη διαπίστωση απαντάται η απλοϊκή θέση «ο καθένας βλέπει τα συμφέροντα του». Για να διαγνώσει κανείς ποιο είναι το συμφέρον του θα πρέπει πρώτα να αποφασίσει ποιος είναι. Π.χ.:

α) Αν θεωρούμε τον εαυτό μας ως απλές βιολογικές μονάδες τότε το μοναδικό ή το κύριο κριτήριο για το τι μας συμφέρει είναι το τι μας εξασφαλίζει μια άνετη ζωή.

β) Αν θεωρούμε τον εαυτό μας εθνικιστή τότε το μοναδικό ή κύριο κριτήριο για το τι μας συμφέρει είναι το τι είναι καλό για το έθνος είτε ως ράτσα είτε ως «ιδέα» και όχι ως πολιτισμός. Δηλαδή αν έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ μιας Κύπρου ενιαίας, ακέραιης και πολιτιστικά ελληνικής αλλά με ονομασία «Κυπριακή Δημοκρατία», και μιας Κύπρου διχοτομημένης στη βάση διπλής ένωσης όπου το νότιο τμήμα θα θεωρείται «Ελλάδα» τότε θα προτιμήσουμε το δεύτερο. Δέστε για παράδειγμα το αντι-Μακαριακό μένος των υπονομευτών της Δημοκρατίας οι οποίοι ήταν διατεθειμένοι να ρισκάρουν την τουρκική εισβολή χάριν της «ιδέας» της... ενώσεως μετά της μητρός Ελλάδος! Ή επίσης αν έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ μιας πολυεθνικής Ορθόδοξης Αυτοκρατορίας όπως ήταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο) και μιας Ελλαδίτσας «καθαρά ελληνικής» θα προτιμήσουμε το δεύτερο.

γ) Αν θεωρούμε τον εαυτό μας ως Λενινιστή-Μαρξιστή τότε το μοναδικό ή κύριο κριτήριο για το τι μας συμφέρει είναι το τι είναι καλό για την ενίσχυση της ιδεολογίας μας, βασικός πυλώνας της οποίας είναι η αποδυνάμωση της Εκκλησίας (ως αντίπαλη «ιδεολογία» σύμφωνα με το λενινιστικό τρόπο σκέψης) και του Ορθόδοξου φρονήματος του Λαού, κατά προτίμηση μέσα σε σοσιαλιστικό, έστω και τουρκικό σοσιαλιστικό πλαίσιο. Αρκεί μόνο να θυμηθούμε την τόσο ειλικρινή τοποθέτηση του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, στις 14 Μαΐου 2011, ότι θα προτιμούσε αριστερό και Τουρκοκύπριο, παρά δεξιό και Ελληνοκύπριο, Πρόεδρο της Κύπρου.

δ) Και, τέλος, αν θεωρούμε τους εαυτούς μας Έλληνες Ορθόδοξους Ρωμιούς, τέκνα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και κληρονόμους της χιλιετούς ενδόξου Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με Πρωτεύουσα τη Νέα Ρώμη – Κωνσταντινούπολη, τότε μοναδικό ή κύριο κριτήριο για το τι μας συμφέρει είναι το τι ενισχύει τον Ορθόδοξο Θεανθρωποκεντρικό Πολιτισμό στον τόπο μας αλλά και στον κόσμο, με σκοπό τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους και την εν Χριστώ ειρήνη. Υπό αυτή την έννοια, εμείς προτιμούμε για πρόεδρο της Κύπρου Τούρκο ή Κινέζο ή Αμερικάνο που να είναι γνήσια (όχι κατ’ όνομα μόνο) Ορθόδοξος παρά Έλληνα που να είναι άθεος ή δωδεκαθεϊστής ή καθοιονδήποτε τρόπο αιρετικός.

Αυτή η τελευταία θεώρηση είναι, κατά την άποψη μας και η αντικειμενικά ορθή στη βάση της Ιστορίας και του Πολιτισμού μας. Σε τελευταία ανάλυση η ταυτότητα μας δεν είναι θέμα γούστου όση αλλοτρίωση και να υποστούμε από το νεοελληνικό και νεοκυπριακό κατεστημένο. Και αυτό διότι «η Ιστορία γράφεται δεν ξαναγράφεται».

Με βάση την πιο πάνω θεώρηση, η γεωπολιτική σύμπλευση Ελληνισμού – Ρωσίας είναι αυτονόητη, εφόσον μάλιστα η Ρωσία είναι το μόνο ορθόδοξο κράτος σήμερα που δεν βρίσκεται υπό δυτική κηδεμονία, που αντιστέκεται στη λαίλαπα της Νέας Τάξης Πραγμάτων, και που προσπαθεί να μιμηθεί (τηρουμένων βέβαια κάποιων γεωπολιτικών αναλογιών) τη Χριστιανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο). (Δέστε π.χ. το κρατικό έμβλημα της Ρωσικής Ομοσπονδίας που είναι ο Δικέφαλος Αετός αντικαθιστώντας το κομμουνιστικό σφυροδρέπανο).

Εκτός από αυτό, η Ρωσία διεξάγει ένα σκληρό και άνισο αγώνα εναντίον της Νέας Τάξης Πραγμάτων με κύριους πρωταγωνιστές τις ΗΠΑ το ΝΑΤΟ και τα ισχυρά κράτη της Ε.Ε., Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, οι οποίοι μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, και δείχνοντας τον πραγματικό τους εαυτό βάσει της αρχαιοελληνικής ρήσης, «αρχή άνδρα [ή κράτους ή πολιτισμού] δείκνυσι», επιδόθηκαν σε ανελέητους πολέμους και σφαγές ανά την υφήλιο με διάφορες χυδαίες προφάσεις περί ανάγκης «ανθρωπιστικών επεμβάσεων» και με προπαγανδιστική κάλυψη από τα δήθεν ανεξάρτητα παγκόσμιας εμβέλειας δυτικά ΜΜΕ. Ο κατάλογος των πολέμων είναι μακρύς: Ιράκ (δύο φορές) Πρώην Γιουγκοσλαβία (δύο φορές), Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία. Αφήνοντας βέβαια, μετά από καθένα από τους πολέμους αυτούς, αμέτρητα θύματα τα οποία θυσιάζονται στον βωμό της δυτικής φασιστικής νοοτροπίας και επιθυμίας να επικρατήσουν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Παρά ταύτα, εμείς επιλέγουμε να ανήκουμε (με την αναξιοπρεπή έννοια του όρου) στη Δύση, και εμείς επιλέγουμε να συμμετέχουμε σε σχεδιασμούς που αφορούν την εκμετάλλευση του Φυσικού Αερίου που συγκρούονται με τα συμφέροντα της Ρωσίας, δηλαδή που στοχεύουν στην προμήθεια της Ευρώπης με Φυσικό Αέριο παρακάμπτοντας τη Ρωσία. Να υπενθυμίσουμε δήλωση του Προέδρου του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, ότι «τα συμφέροντα μας συγκρούονται με αυτά της Ρωσίας όσον αφορά την εκμετάλλευση του φυσικού μας αερίου»!

Η αλήθεια βέβαια δεν είναι αυτή που λέει ο Αβέρωφ Νεοφύτου αλλά αντίθετα ότι τα συμφέροντα της Κύπρου συμπλέουν με αυτά τις Ρωσίας και βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα λόγω του πανίσχυρου ιστορικού, πολιτισμικού και πνευματικού δεσμού που λέγεται Ορθοδοξία.

Αυτή, βέβαια, είναι και η απάντηση σε ακόμη μια πλάνη που εκφράζεται συνήθως με το ερώτημα «γιατί ο πρώην Πρόεδρος, Δημήτρης Χριστόφιας, που είναι φίλο-Ρώσος δεν κατάφερε να δημιουργήσει την Κύπρο-Ρωσική συμμαχία;» Η απάντηση είναι ότι δεν είναι φίλο-Ρώσος εφόσον είναι ξεκάθαρα και δεδηλωμένα Μαρξιστής-Λενινιστής, και αυτή η ιδεολογία τον φέρνει σε αντίθεση και όχι σε αρμονία με τις αρχές και αξίες στις οποίες εδράζεται η σημερινή Ορθόδοξη Ρωσία υπό την ηγεσία του Βλαδίμηρου Πούτιν.

Πολύ ενδεικτικά και παρενθετικά, ο Δημήτρης Χριστόφιας (α) υποβάθμισε τον ρόλο της Ρωσίας στο Κυπριακό προτιμώντας τους Άγγλο-Αμερικάνους (β) αρνήθηκε να δώσει βάσεις στους Ρώσους όταν αυτοί του το ζήτησαν με αντάλλαγμα να βοηθήσουν την Κύπρο οικονομικά ώστε να αποφύγει την Τρόικα (γ) απέρριψε την αίτηση της ρωσικής Gazprom για εκμετάλλευση Φ.Α. προτιμώντας την ιταλική ENI (δ) συνεργάστηκε με τον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Κόλιν Πάουελ, στην προσπάθεια ματαίωσης του «Όχι» του κυπριακού λαού στο Σχέδιο Ανάν ενώ η Ρωσία, από την άλλη, πρόβαλε βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. στην έγκριση ψηφίσματος υπέρ του Σχεδίου Ανάν, κ.α.

Η μεγάλη ειρωνεία είναι ότι μεγάλο μέρος του λαού ακόμη πιστεύει ότι το ΑΚΕΛ είναι το κόμμα που μπορεί να έχει τις καλύτερες σχέσεις με τη Ρωσία... Αυτό είναι ένα μεγάλο προπαγανδιστικό επίτευγμα του ΑΚΕΛ και, σε μεγάλο βαθμό, το υπόβαθρο της επιρροής του στις μάζες. Αυτές οι μάζες ορθά απορρίπτουν τη σύμπλευσή μας με τη Δύση (και το ΔΗΣΥ) – πέφτουν όμως στην παγίδα να θεωρούν ότι το ΑΚΕΛ είναι το αντίθετο της Δύσης (και του ΔΗΣΥ) ενώ είναι σχεδόν το ίδιο πράγμα με διαφορετικό, παραπλανητικό περιτύλιγμα. Με αυτόν τον τρόπο, η σύγχυση ανάμεσα στον λαό γίνεται πελώρια εφόσον παγιδεύεται σε ένα ψεύτικο διπολισμό μεταξύ ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ που λειτουργεί ως προπέτασμα καπνού στην αντί-Ορθόδοξη, αντί-Ρωμαίικη, ενδοτική και ανιστόρητη σύμπλευση τους, με αποτέλεσμα ο λαός να μην μπορεί να εκφράσει και να εκδηλώσει μια γνήσια εναλλακτική φίλο-ρωσική πρόταση στη βάση του κοινού Ορθόδοξου Πολιτισμού που συνδέει τους δύο λαούς μας. Ας ελπίσουμε πάντως ότι οι κεντρώες δυνάμεις, ΕΔΕΚ, Λιλλήκας, Οικολόγοι, Γνήσιο ΔΗΚΟ θα ξυπνήσουν επιτέλους και θα απελευθερώσουν τον λαό από την πλάνη και εμπαιγμό που υφίσταται από το ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ.

Κλείνουμε εδώ την παρένθεση και επιστρέφουμε στο κύριο θέμα. Η στροφή μας προς τη Ρωσία δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να κλείσουμε την πόρτα στην όποια συνεργασία με άλλα κράτη. Σημαίνει όμως ότι αποκτούμε καθαρή πολιτική σκέψη, και στις σχέσεις με τη Δύση ή με τον Ισραήλ έχουμε και το πόδι μας πατημένο στο φρένο και όχι μόνο στο γκάζι. Σημαίνει επίσης ότι θα έχουμε την τόλμη να κάνουμε ριζοσπαστικές τομές στην εξωτερική μας πολιτική όπως να φύγουμε από τη μέγγενη της Ε.Ε. που απειλεί να μας συνθλίψει και να ενταχθούμε στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, μαζί με τη Ρωσία και άλλες χώρες.

Μήπως η στροφή αυτή δεν κρύβει κινδύνους; Ναι, σίγουρα. Πολύ πιθανόν να προκαλέσει τη λυσσαλέα αντίδραση των δήθεν φίλων μας. Όμως είναι καλύτερα να αγωνιστείς παρά να αυτοκτονήσεις, διότι η παραμονή της Κύπρου και γενικά του Ελληνισμού μέσα στα γρανάζια της Ε.Ε., της Τρόικας και της Νέας Τάξης Πραγμάτων ισοδυναμεί με αυτοκτονία. Αυτό είναι που θα πρέπει να μας τρομοκρατεί διότι είναι ένας δρόμος χωρίς επιστροφή που οδηγεί στην κόλαση της αυτοκατάργησης του Ελληνισμού με εφιαλτικές συνέπειες και για εμάς και για ολόκληρο τον κόσμο.



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   r7pf3p  



 
Περιεχόμενα