January 19, 2018, 9:38 am
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΒΡΕΤΑΝΙΚΩΝ ΒΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Η πρώτη προϋπόθεση είναι βέβαια η Κυπριακή Δημοκρατία να θέσει θέμα βάσεων και να ζητήσει την αποχώρηση τους από την Κύπρο. Διότι αν δεν ζητήσεις αποκλείεται να πάρεις.

Το κυριότερο εμπόδιο ή αντεπιχείρημα σε επίσημη απαίτηση για αποχώρηση των Βρετανικών Βάσεων από την Κύπρο, είναι ότι θα ήταν λάθος το άνοιγμα ενός «νέου μετώπου» με τους Άγγλους ενώ υπάρχει ανοικτό μέτωπο με τους Τούρκους. Η θέση αυτή πιστεύω ότι είναι εκ θεμελίων λανθασμένη διότι, όπως προσπάθησα να εξηγήσω στο κεφάλαιο περί εγκατάλειψης της διζωνικής, το μέτωπο με τους Τούρκους στην προσπάθεια μας να «πετύχουμε» τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι ένα μέτωπο που σε περίπτωση «επιτυχίας» θα οδηγήσει την Κύπρο στην ολοκληρωτική τουρκοποίηση. Συνεπώς, υπό αυτή την έννοια το διπλωματικό αυτό μέτωπο θα πρέπει να κλείσει εφόσον δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε θετική έκβαση για την Κύπρο.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα αναγνωρίσουμε το ψευδοκράτος, αλλά θα θέσουμε το κυπριακό πρόβλημα στις ορθές του διαστάσεις ως αποκλειστικά θέμα εισβολής, κατοχής και τουρκικού επεκτατισμού. Βέβαια, χάριν ειλικρίνειας θα πρέπει να αναλύσουμε τι συνεπάγεται αυτή η επανατοποθέτηση. Κατά την άποψη μου, αυτή η επανατοποθέτηση συνεπάγεται (τουλάχιστον έμμεσα) την καταγγελία από μέρους μας του δικοινοτικού χαρακτήρα της ίδιας της Συμφωνίας Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διότι με το να αποκαλείς το Κυπριακό Πρόβλημα ως θέμα αποκλειστικά εισβολής, κατοχής και τουρκικού επεκτατισμού παρακάμπτεις το γεγονός ότι και πριν την εισβολή υπήρχε ενώπιον του ΟΗΕ Κυπριακό Πρόβλημα το οποίο ήταν αντικείμενο διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Εφόσον λοιπόν υπήρχε διακοινοτικό πρόβλημα και διακοινοτική διαπραγμάτευση υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και πριν την εισβολή, πως είναι δυνατόν το Κυπριακό να είναι θέμα αποκλειστικά εισβολής, κατοχής και τουρκικού επεκτατισμού;

Πως επιλύεται αυτό το πρόβλημα; Πιστεύω ότι από τη στιγμή που η Τουρκία παραβίασε με τον πιο χοντροκομμένο τρόπο τη Συμφωνία Εγκαθίδρυσης εισβάλλοντας στην Κύπρο, κατέχοντας την Κύπρο, και ανακηρύσσοντας και αναγνωρίζοντας το ψευδοκράτος στην Κύπρο, τότε και εμείς έχουμε την ελευθερία να αποδεσμευτούμε από τις Συμφωνίες Εγκαθίδρυσης Ζυρίχης – Λονδίνου και να επανιδρύσουμε το νέο ελληνικό κράτος της Κύπρου, το οποίο θα θεωρούμε και θα διακηρύττουμε ότι τελεί υπό διπλή κατοχή, τόσο από την Τουρκία όσο και από την Αγγλία.

Ποια η πιθανή ένσταση σε αυτή την πρόταση; Φυσικά ότι αυτό θα οδηγήσει στη διεθνή αναγνώριση του ψευδοκράτους. Όπως όμως έχουμε αναλύσει και προηγουμένως, μια τέτοια εξέλιξη δεν θα ήταν προς το συμφέρον της Τουρκίας εφόσον το ψευδοκράτος δεν θα είχε οποιαδήποτε δικαιώματα επί της «ελληνοκυπριακής ΑΟΖ» και των εκεί ευρισκομένων κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Επίσης, όπως έχουμε αναλύσει προηγουμένως, στόχος της Τουρκίας είναι η τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου μέσω ενός ευθραύστου δικοινοτικού ομοσπονδιακού οικοδομήματος, ο οποίος στόχος θα χαθεί σε περίπτωση διεθνούς αναγνώρισης του ψευδοκράτους. Συνεπώς, και αν ακόμη αναγνωριστεί το ψευδοκράτος αυτό θα ήταν πολύ λιγότερο δυσμενής εξέλιξη από τη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας η οποία, όπως έχω αναλύσει προηγουμένως, οδηγεί στην τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου.

Μια άλλη πιο σοβαρή ένσταση είναι ότι μια τέτοια ενέργεια δυνατόν να μας εισαγάγει σε ένα πεδίο αναταράξεων και νομικών κενών με απρόβλεπτες συνέπειες, όπως για την αποχώρηση των ειρηνευτών από την Κύπρο ή ακόμη τη μη αναγνώριση του επανιδρυθέντος κράτους από κάποιες χώρες, ιδιαίτερα από τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, ΗΠΑ και Αγγλία.

Προς αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής παραπέμπω στην εισήγηση που διατύπωσα προηγουμένως περί εκούσιας αποχώρησης μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ένταξης μας στην Ευρασιατική Ένωση. Αυτή η ριζοσπαστική κίνηση θα γίνει προληπτικά αλλά όχι μόνο για λόγους σχετιζόμενους με τις βρετανικές βάσεις αλλά και για λόγους γεωπολιτικής συμμαχίας όπως έχει αναλυθεί σε προηγούμενο κεφάλαιο. Με αυτόν τον τρόπο η Κύπρος δεν θα είναι εκτεθειμένη σε τυχόν αναταράξεις εφόσον θα έχει σύμμαχο και προστάτη τη Ρωσία.

Έχοντας λοιπόν αποδεσμευτεί από τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, και έχοντας ενταχθεί στην Ευρασιατική Ένωση, ταυτίζοντας τα συμφέροντά μας με αυτά της Ρωσίας και εξασφαλίζοντας τη στήριξη και συμμαχία της, μπορούμε να απαιτήσουμε με αξιώσεις την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και των βρετανικών βάσεων από την Κύπρο και ανάγοντας αυτά τα θέματα σε μείζονα θέματα για τις ρωσο-τουρκικές και ρώσο-αγγλικές σχέσεις αντίστοιχα.

Συνοψίζοντας τα οφέλη από τις πιο πάνω κινήσεις, θα τόνιζα τα ακόλουθα:
1. Επανατοποθέτηση του κυπριακού πάνω σε ιστορικά ορθή βάση ότι η Κύπρος αποτελεί ιστορικά ελληνικό έδαφος από τους προ-Χριστού αιώνες (χωρίς αυτό να ισοδυναμεί με αξίωση ότι ανήκει στο ελλαδικό κράτος που ιδρύθηκε το 1821).
2. Ενίσχυση της αξιοπρέπειας και της ιστορικής μνήμης του κυπριακού λαού και αποβολή της σύγχυσης μέσω της διατύπωσης της πιο πάνω απλής αλήθειας.
3. Ταύτιση συμφερόντων με την υπερδύναμη Ρωσία με την οποία συνδεόμαστε με τον κοινό Ορθόδοξο Πολιτισμό τον οποίο εμείς οι Έλληνες τους δωρίσαμε.
4. Αξιοπρεπής στάση αντίστασης εναντίον των βρετανικών βάσεων οι οποίες χρησιμοποιούνται για φασιστικές επιθέσεις και αιματοκύλισμα αθώων ανθρώπων σε διάφορες χώρες όπως Λιβύη, Συρία, Ιράκ, Αφγανιστάν. Το ιερό έδαφος της Κύπρου χρησιμοποιείται δηλαδή για επιδρομές που δεν μας εκφράζουν και τις οποίες βδελυσσόμαστε.



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   7523n0  



 
Περιεχόμενα