January 19, 2018, 9:35 am
Η ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΒΟΛΩΝ

Γενικά, η συχνή αναβολή υποθέσεων έχει τις ακόλουθες αρνητικές συνέπειες:

α) Καθυστέρηση στην απονομή Δικαιοσύνης (συνήθως 3 με 5 χρόνια σε αστικές υποθέσεις).

β) Συσσώρευση δικαστικών εξόδων.

γ) Ψυχοφθόρα αβεβαιότητα για το αν μια υπόθεση θα αρχίσει.

δ) Ανεπαρκής προετοιμασία για μια υπόθεση από Δικηγόρο βασισμένος στην αντίληψη ότι θα αναβληθεί ενώ αυτή αιφνιδιαστικά αρχίζει.

Μια προτεινόμενη μεταρρύθμιση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα πιο πάνω προβλήματα τα οποία να θεραπεύει ή να μετριάζει χωρίς να προκαλεί μεγαλύτερα ή παρόμοια προβλήματα.

Μια έμμεση θεραπεία είναι αυτή που εισηγήθηκα στην Εισήγηση 2 βάσει της οποίας δημιουργούνται ισχυρά κίνητρα για διευθέτηση υποθέσεων και ισχυρά αντικίνητρα για μη διευθέτηση υποθέσεων: με τη διευθέτηση μιας υπόθεσης πριν από τη δίκη δεν τίθεται καν θέμα αναβολής εφόσον αυτή θεωρείται κλειστή.

Με το παρόν κεφάλαιο θα εισηγηθώ (επιπρόσθετα) μια πιο άμεση αντιμετώπιση και βασίζεται στα ακόλουθα σημεία:

α) Το Δικαστήριο θα ορίζει ή θα έχει να αντιμετωπίσει την ίδια ημέρα μόνο 2 υποθέσεις για ακρόαση (δίκη) και όχι 5-6 όπως γίνεται σήμερα. (Σχετικά με το πρόβλημα ορισμού υπόθεσης για Ακρόαση από Δικαστή ο οποίος εν τω μεταξύ μετατίθεται βλ. πρόταση στην Εισήγηση 2 για υποχρεωτική διεκπεραίωση υπόθεσης από τον ίδιο Δικαστή ανεξαρτήτως μετάθεσης).

β) Το Δικαστήριο θα απορρίπτει αίτημα αναβολής όταν αυτό είναι αδικαιολόγητο, όπως βέβαια γίνεται και σήμερα.

γ) Το Δικαστήριο θα έχει τη διακριτική ευχέρεια να επιδικάσει δικηγορικά έξοδα υπέρ της πλευράς που δεν ευθύνεται για την αναβολή (και που προκύπτουν από την αναβολή) έστω και αν το αίτημα αναβολής από την άλλη πλευρά είναι δικαιολογημένο, κάτι που γίνεται και σήμερα.

δ) Κατά την άσκηση της πιο πάνω διακριτικής ευχέρειας το Δικαστήριο δεν θα ρωτά και δεν θα λαμβάνει υπόψη τη θέση της αναίτιας πλευράς αν ζητά ή όχι τα έξοδα. Θα τα επιδικάζει υπέρ της υποχρεωτικά εκτός αν και αυτή έχει μερίδιο ευθύνης για την αναβολή. Αυτό δεν γίνεται σήμερα και εισηγούμαι την εισαγωγή αυτού του μέτρου.    

ε) Το Δικαστήριο θα είναι υπόχρεο, σε περίπτωση δικαιολογημένου αιτήματος αναβολής (υπενθυμίζουμε ότι αν είναι αδικαιολόγητο απλώς απορρίπτεται και προχωρά η δίκη), να επιδικάσει υποχρεωτικά, εκτός από δικηγορικά έξοδα στην αναίτια πλευρά, δικαστικά έξοδα υπέρ της Δημοκρατίας για την απώλεια δικαστικού χρόνου και/ή αναστάτωση στο πρόγραμμα του Δικαστηρίου. Ούτε αυτό δεν γίνεται σήμερα και εισηγούμαι την εισαγωγή και αυτού του μέτρου.

Με τις προτάσεις αυτές πιστεύω ότι δημιουργείται ισχυρό αντικίνητρο στην υποβολή αιτημάτων αναβολής κάτι που είναι απαραίτητο διότι:

α) Πολλές φορές πρακτικά είναι δύσκολο ως και αδύνατο για το Δικαστήριο να γνωρίζει το αληθές ή όχι του λόγου που στηρίζει ένα αίτημα αναβολής, και έτσι «αναγκαστικά» το θεωρεί δικαιολογημένο ενώ μπορεί να μην είναι.     

β) Τα όρια του δικαιολογημένου και αδικαιολόγητου αιτήματος πολλές φορές μπορεί να είναι δυσδιάκριτα ή ένα αίτημα να είναι οριακά δικαιολογημένο σε βαθμό όμως που στην υποβολή του συνέβαλε και η έλλειψη βούλησης του Δικηγόρου για έναρξη της δίκης.

Το στοιχείο της υποχρεωτικής επιδίκασης εξόδων στην αναίτια πλευρά, έστω και αν αυτή δεν τα ζητήσει, στόχο έχει να διασφαλίσει την ισχύ του αντικινήτρου και να αποτρέψει τον ευνουχισμό του λόγω ευγένειας, φιλίας, ή αδυναμίας του Δικηγόρου που τα δικαιούται. Παρομοίως, το υποχρεωτικό της εκδίκασης επιπρόσθετων δικαστικών εξόδων θα απαλλάξει το Δικαστήριο από τη ψυχολογική πίεση του να αποφασίσει αν θα πάρει αυτό το μέτρο εναντίον της πλευράς που ζητεί την αναβολή.

Εξαιρέσεις

Εισηγούμαι μόνο τις πιο κάτω εξαιρέσεις στην εφαρμογή των πιο πάνω αυστηρών μέτρων:

α) Όταν μια υπόθεση ούτως ή άλλως θα αναβάλλετο για λόγους που αφορούν το ίδιο το Δικαστήριο ή τον Δικαστή ή λόγω μη προσέλευσης μαρτύρων που κλήθηκαν νομότυπα.

β) Όταν το αίτημα αναβολής βασίζεται σε γραπτή αίτηση η οποία ορίζεται για εξέταση πριν από την ημερομηνία ακρόασης. Σε τέτοια περίπτωση, και νοουμένου βέβαια ότι το αίτημα αναβολής κριθεί δικαιολογημένο, τότε ο Δικαστής κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να επιδικάσει ή όχι έξοδα στην άλλη πλευρά, θα λαμβάνει υπόψη το κατά πόσο η αναίτια πλευρά τα ζητά ή όχι. Το ίδιο ισχύει σε τέτοια περίπτωση και αναφορικά με τα επιπρόσθετα δικαστικά έξοδα υπέρ του κράτους, δηλαδή το Δικαστήριο να έχει την ευχέρεια να απαλλάξει τον αιτούντα την αναβολή από την υποχρέωση πληρωμής τους αν κρίνει ότι δεν έχει αναστατωθεί το πρόγραμμα του Δικαστηρίου λόγω της εγκριθείσας αναβολής.  

 

 



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   e4asbg  



 
Περιεχόμενα