November 21, 2017, 6:12 am
Ο ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

 Ο ρόλος των κομμάτων

Η ύπαρξη κομμάτων είναι απαραίτητη για τη λειτουργία της Δημοκρατίας. Προσφέρουν τις απαραίτητες εκείνες επάλξεις ή πλατφόρμες για να εκφραστούν ιδέες η απήχηση των οποίων ενισχύεται μέσω της συλλογικότητας που προσφέρει ένα κόμμα. Με άλλα λόγια αποτελεί φυσική εξέλιξη της πολιτικής ζωής άνθρωποι που έχουν κοινές απόψεις και κοινούς στόχους να ενώνουν δυνάμεις μέσα στα πλαίσια ενός κόμματος, ή κινήματος, ή σωματείου ή συλλόγου, και να εκφέρουν τις απόψεις τους στην κοινωνία κατά τρόπο συλλογικό και οργανωμένο έτσι ώστε να μεγιστοποιήσουν την απήχηση των θέσεων τους και την πειστικότητα τους στην κοινωνία.

Υπό αυτή την έννοια, το κόμματα είναι, σε μια υγιή πολιτεία, παράγοντες και καταλύτες ενότητας και όχι διχασμού. Τα κόμματα πρέπει να ενώνουν και όχι… να κομματιάζουν τον λαό. Για αυτό ίσως να είναι ατυχής ο όρος «κόμματα» και προτιμότερος ο όρος «πολιτικά σώματα» ώστε να εκφράζεται και να τονίζεται ο ενοποιός παρά ο διχαστικός τους ρόλος. Εν πάση περιπτώσει όμως, εκ των πραγμάτων ο όρος «κόμμα» δεν μπορεί σήμερα να αποφευχθεί.

Πρωταρχικός στόχος της όποιας μεταρρύθμισης θα πρέπει να είναι ο περιορισμός της διχαστικής ή αντικοινωνικής επιρροής των κομμάτων ώστε αυτόματα να αυξηθεί η ενοποιός ή η κοινωνική επιρροή τους. Κατά την άποψη μας, τα κόμματα μπορούν να γίνουν διχαστικά – αντικοινωνικά κυρίως ως φορείς ιδεολογίας.

Η ιδεολογία είναι ένα σύστημα και σύνολο ιδεών που διεκδικεί το αλάθητο και αληθινό στην κατανόηση και νοηματοδότηση του κόσμου. Η ιδεολογία ανάγει την ιδέα σε αλήθεια υποβαθμίζοντας το πρόσωπο. Η ιδεολογία είναι ένα είδος επιστήμης (δυτικής προέλευσης) που υποστηρίζει ότι ένα σύνολο ιδεών μπορεί να μας οδηγήσει στην αλήθεια.

Στους αντίποδες αυτής της θεώρησης είναι η Ορθόδοξη Χριστοκεντρική προσέγγιση που θεωρεί ότι δεν υπάρχει ιδεολογική αλήθεια αλλά προσωπική. Ενδεικτική αυτής της διάκρισης είναι η μη απάντηση του Χριστού στην ερώτηση του Πιλάτου «Τι εστί αλήθεια;» Η Ορθόδοξη Πατερική Θεολογία θεωρεί ότι ο Χριστός δεν απάντησε διότι η ίδια η ερώτηση ήταν λανθασμένη: η σωστή ερώτηση θα ήταν «Τις εστί αλήθεια;» οπόταν θα λάμβανε την απάντηση «Εγώ ειμί η Αλήθεια» την οποία δίδει βέβαια σε άλλο σημείο του Ευαγγελίου: «Εγώ ειμί η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή».

Συνεπώς, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Παράδοση και Πολιτισμό (που είναι και δικός μας) η αλήθεια είναι ο Χριστός ως Θεανθρώπινο Πρόσωπο. Βρίσκουμε λοιπόν την αλήθεια ενωνόμενοι μαζί του. Μέχρι βέβαια να το πετύχουμε αυτό (αν το πετύχουμε), το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι τουλάχιστον να απορρίπτουμε και να περιφρονούμε τα ψέματα συμπεριλαμβανομένων και των διάφορων ιδεολογιών.  

Με βάση τα πιο πάνω, βλέπουμε ότι η ιδεολογία, ως ψεύτικη «αλήθεια» ή υποκατάστατο αλήθειας, δεν μπορεί να έχει παρά ένα αρνητικό ρόλο στην κοινωνία ως πολιτεία. Διχάζει τον λαό σε ιδεολογικά κόμματα που λειτουργούν ως φορείς «πολιτικών θρησκειών» με τις οποίες οι οπαδοί τους ταυτίζονται. Με την ταύτιση αυτή οδηγούμαστε στα καταστροφικά αποτελέσματα του φανατισμού, της ψυχολογικής εξάρτησης, της αποβλάκωσης, των ιδεολογικών παραισθήσεων, της νοοτροπίας «όλα επιτρέπονται (το ψέμα, η υποκρισία, η απάτη, η αναξιοκρατία) εφόσον βγαίνει ενισχυμένο το κόμμα», της νοοτροπίας του «ας πάθει ζημιά η Κύπρος παρά να πάθει ζημιά το κόμμα και η ιδεολογία μας». Και όλα αυτά μάλιστα χωρίς τύψεις συνειδήσεως!

Πως μετατρέπονται τα κόμματα από διχαστικά σε ενοποιά στοιχεία;

Η απλή απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι η από-ιδεολογικοποίηση του λαού και των κομμάτων. Για να γίνει αυτό αναμφίβολα χρειάζεται να αλλάξει η πολιτική μας κουλτούρα κάτι που δεν μπορεί να γίνει άμεσα και απλά με μεταρρυθμίσεις στη νομοθεσία. Εκτός από αυτό, το θέμα είναι και πνευματικό και αφορά την επιστροφή μας στην Ορθόδοξη Χριστοκεντρική Παράδοση και Πολιτισμό ώστε να αποκτήσουμε αντιστάσεις στη δυτική αλλοτρίωση, στις ιδεολογίες και στην ιδεολογική σχηματοποίηση δεξιός-αριστερός.

Μέχρι να γίνει αυτό, πιστεύουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις μπορούν να βοηθήσουν έμμεσα στην επίλυση του προβλήματος με μέτρα που θα περιορίζουν την επιρροή των κομμάτων πάνω στην κυπριακή κοινωνία και πάνω στο κυπριακό κράτος. Εισηγούμαστε:

1. Την αφαίρεση του δικαιώματος δημοσίων υπαλλήλων, στον ευρύτερο δημόσιο τομέα συμπεριλαμβανομένων και των ημικρατικών οργανισμών, να ανήκουν σε οποιοδήποτε κόμμα, έστω και ως απλό μέλος. Με αυτό τον τρόπο, περιορίζουμε την επιρροή των κομμάτων και δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για μια ισχυρή, υπερκομματική, ανεξάρτητη δημόσια υπηρεσία αφοσιωμένη στον λαό και ικανή να στηρίζει και να συμβουλεύει σωστά την όποια κυβέρνηση. Επίσης, δημιουργείται ένα υγιές αντικίνητρο στη συμμετοχή σε κόμματα ώστε η συμμετοχή να περιοριστεί όσο το δυνατόν περισσότερο σε αυτούς που αγαπούν την πολιτική και είναι διαθετημένοι να καταβάλουν κάποιο τίμημα για την αγάπη τους αυτή.

2. Την αφαίρεση του Δικαιώματος των Βουλευτών να ανήκουν σε οποιοδήποτε κόμμα, έστω και ως απλό μέλος. Με αυτόν τον τρόπο δίνεται το μήνυμα ότι ο Βουλευτής, ενώ υποστηρίχθηκε και ήταν υποψήφιος κάποιου κόμματος για να εκλεγεί Βουλευτής, από τη στιγμή που εξελέγη στη Νομοθετική Εξουσία, ανήκει πλέον στον λαό συνολικά, και όχι εν μέρει στον λαό και εν μέρει σε κάποιο κόμμα.

3. Την αφαίρεση του Δικαιώματος των Δημοτικών Συμβούλων και Δημάρχων να ανήκουν σε οποιοδήποτε κόμμα, έστω και ως απλό μέλος. Με αυτόν τον τρόπο δίνεται το μήνυμα ότι ο Δήμαρχος ή Δημοτικός Σύμβουλος, ενώ υποστηρίχθηκε και ήταν υποψήφιος κάποιου κόμματος για να εκλεγεί, από τη στιγμή που εξελέγη στη Δημοτική Εξουσία, ανήκει πλέον στους Δημότες του συνολικά, και όχι εν μέρει στους δημότες και εν μέρει σε κάποιο κόμμα.

4. Την αφαίρεση του Δικαιώματος συνδικαλιστών να ανήκουν σε οποιοδήποτε κόμμα, έστω και ως απλά μέλη. Με αυτόν τον τρόπο δίνεται το μήνυμα ότι οι συνδικαλιστές ανήκουν στον εργαζόμενο λαό συνολικά, και όχι εν μέρει στον εργαζόμενο λαό και εν μέρει σε κάποιο κόμμα.

5. Την απαγόρευση εγγραφής μέλους σε κόμμα οποιουδήποτε προσώπου κάτω των 18 ετών. Την απαγόρευση διοργάνωσης κομματικών κατασκηνώσεων για πρόσωπα κάτω των 18 ετών. Την απαγόρευση λειτουργίας κομματικών ή ιδεολογικών οργανώσεων στα σχολεία.     

6. Την απαγόρευση σε τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά ΜΜΕ να παρουσιάζουν σε προεκλογικές εκπομπές, σε προεκλογικές περιόδους (είτε για δημοτικές ή βουλευτικές ή προεδρικές εκλογές), οποιοδήποτε κομματικό στέλεχος εκτός αν είναι ο ίδιος υποψήφιος. Με αυτόν τον τρόπο από-κομματικοποιείται το πλαίσιο και η ατμόσφαιρα της εκλογικής διαδικασίας και δίνεται η προτεραιότητα στο πρόσωπο του υποψηφίου και όχι στο κόμμα και στην ιδεολογία του.

7. Απαγόρευση σε οποιοδήποτε μέλος κόμματος να είναι αξιωματούχος της ΚΟΠ ή οποιουδήποτε ποδοσφαιρικού σωματείου. Επίσης, απαγόρευση δηλώσεων από αθλητικούς ή πολιτικούς παράγοντες που τείνουν να κομματικοποιήσουν τον αθλητισμό.

Συμπέρασμα

Πιστεύουμε ειλικρινά πως με αυτά τα δραστικά μέτρα θέτουμε ένα υγιή πλαίσιο στη λειτουργία των κομμάτων με σκοπό να πάψουν να είναι κράτος εν κράτει, παράγοντες διχασμού, σύγχυσης και ιδεολογικού φανατισμού, και τροχοπέδη στην ομαλή και ελεύθερη εξέλιξη της κοινωνίας.     

Καλούμε επίσης τον Κυπριακό Λαό να μην απέχει από τις εκλογές αλλά να καταψηφίζει τα κόμματα εκείνα που χρησιμοποιούν την ιδεολογία ως μέσο αιχμαλωσίας, φανατικού μαντρίσματος και αποβλάκωσης του.

Τα κόμματα αυτά, που είναι δυστυχως τα δύο πιο δυνατά κόμματα στην Κύπρο, δεν είναι άλλα βέβαια από το ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ - οι συγκεκαλυμμένοι σύμμαχοι στην τεχνητή πόλωση και κομματοκρατική ιδεολογικοποίηση του λαού, και στη σταδιακή εξάλειψη του κεντρώου χώρου.

Ας δίνουμε λοιπόν τη ψήφο μας σε ένα από τα κεντρώα κόμματα, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Οικολόγοι, Συμμαχία, για να πλήξουμε τους δύο στυλοβάτες της κομματοκρατίας, ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, ώστε να αρχίσει επιτέλους ο λαός να σκέφτεται ελεύθερα, και να θέτει το συμφέρον της Κύπρου πάνω από κομματικές ιδεολογίες. 



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   1hd48d  



 
Περιεχόμενα