June 25, 2018, 11:17 am
Η ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η παιδεία είναι, κατά τη γνώμη μου, τα ακόλουθα:

1. Πολύ χαμηλό επίπεδο γνώσης ελληνικής γλώσσας από μαθητές και αποφοίτους σχολείων.

2. Πειθαρχία στα σχολεία.

3. Πολύ χαμηλό επίπεδο γνώσης Βυζαντινής Ιστορίας και εθνικής αυτογνωσίας.

Προς επίλυση ή περιορισμό του πρώτου προβλήματος εισηγούμαι τα ακόλουθα:

α) Έναρξη εκμάθησης αρχαίας ελληνικής γλώσσας της περιόδου του Ευαγγελίου, από την πρώτη δημοτικού.

β) Κατάργηση της εκμάθησης των αρχαίων ελληνικών προ-χριστιανικής περιόδου.

γ) Χρήση Ευαγγελίου και άλλων εκκλησιαστικών κειμένων για την εκμάθηση της αρχαίας ελληνικής.

δ) Επισκέψεις σε εκκλησιαστικές ακολουθίες μέσα στα πλαίσια του μαθήματος αρχαίων ελληνικών.

Σκεπτικό προτάσεων

Η αρχαία ελληνική γλώσσα θεωρείται, κατά γενική ομολογία, η σπουδαιότερη γλώσσα του κόσμου. Η γνώση αυτής είναι ενισχυτική της καλλιέργειας της σκέψης. Όμως, η εκμάθηση της καθίσταται δύσκολη καθότι δεν ομιλείται πουθενά και, σε συνάρτηση με αυτό, είναι δυσκολότερο να πείσεις ένα μαθητή να κοπιάσει για να τη μάθει τη στιγμή που είναι για αυτόν «νεκρή γλώσσα». Υπάρχει συνεπώς ένας αντικειμενικός και ένας υποκειμενικός λόγος που δυσχεραίνουν ουσιαστικά την εκμάθηση αυτής της σπουδαίας γλώσσας.

Με την κατάργηση της προ Χριστού αρχαίας ελληνικής γλώσσας και εισαγωγή της ευαγγελικής περιόδου αρχαίας ελληνικής γλώσσας, οι λόγοι αυτοί εξασθενούν σημαντικά εφόσον: η γλώσσα αυτή ομιλείται, αναγιγνώσκεται και ψάλλεται, σε όλες της Εκκλησίες και στα Μοναστήρια μας, και επίσης η εκμάθηση της είναι χρήσιμη για την κατανόηση, εντρύφηση και εμβάθυνση στα μυστήρια και στη λειτουργική ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

Περαιτέρω, έχοντας υπόψη ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι σύμβολο της εθνικής και πολιτιστικής μας ταυτότητας, αυτή η εδραίωση στην εκκλησιαστική ζωή και εκκλησιαστική γλώσσα θα τονώσει την εθνική αυτογνωσία, υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια των νέων μας και της κοινωνίας γενικότερα.

Καταληκτικά θα προσέθετα, και ως ένα επιπρόσθετο (καθαρά γλωσσικό) λόγο για αυτή τη σημαντική μεταρρύθμιση, ότι και αν ακόμη πείθαμε τους νέους μας να μάθουν την προ-Χριστού αρχαία ελληνική γλώσσα, και πάλι τα οφέλη σε σχέση με την ενίσχυση της γνώσης των νέων ελληνικών θα ήταν λιγότερα σε σύγκριση με τα οφέλη από τη γνώση της ευαγγελικής περιόδου αρχαίας ελληνικής γλώσσας λόγω της πολύ μεγαλύτερης εγγύτητας της τελευταίας με τα Νέα Ελληνικά.  

2. α) Προς επίλυση ή περιορισμό του προβλήματος πειθαρχίας υπάρχει η πρόταση για μερική στρατικοποίηση της Δημόσιας Υπηρεσίας (Εισήγηση 11) κάτι που θα επιφέρει μια υγιή πίεση στους δασκάλους για επιβολή πειθαρχίας στους μαθητές, μέσα σε υγιή παιδαγωγικά πλαίσια.

β) Περαιτέρω, εισηγούμαι τον διαχωρισμό όλων των σχολείων σε αρρένων και θηλέων με σκοπό την καλύτερη συγκέντρωση των μαθητών στην τάξη και την αποτροπή παιδαριωδιών και ανωριμοτήτων για σκοπούς εντυπωσιασμού.

3. Όσον αφορά τη Βυζαντινή Ιστορία, η σπουδαιότητα της δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Από τη στιγμή που Ελληνισμός και Χριστιανισμός έγιναν ένα, κάθε προσπάθεια διαχωρισμού τους αποτελεί εθνικό έγκλημα. Ο πολιτισμός που γεννήθηκε από αυτή την κοσμοϊστορική ένωση ήταν ο Ρωμαϊκός (Βυζαντινός) που πήρε σάρκα και οστά μέσα στα πλαίσια του χιλιάχρονου Βυζαντινού κράτους. Ενός κράτους – υπερδύναμη για χίλια χρόνια, που ενώ κατέρρευσε το 1453, εντούτοις ο Πολιτισμός του συνεχίζει να είναι παρόν όσον αφορά την πνευματικότητα και τη νοηματοδότηση του κόσμου σε ολόκληρη την Ορθόδοξη Ανατολή, και όσον αφορά τη Διοίκηση και το Δίκαιο στη Δύση έστω και με την εκεί ισχυρή παρείσφρηση του αντίπαλου και ανθελληνικού πολιτισμού των αιρετικών Φραγκο-Γοτθο-Σαξόνων.    

Από τον τέταρτο αιώνα μ.Χ. μέχρι και το 1821, οι Έλληνες αντλούσαν εθνική και πολιτιστική ταυτότητα από τη Ρωμαϊκή Βυζαντινή Ιστορία και έτσι αυτοαποκαλούνταν «Ρωμιοί» αρνούμενοι να δεχθούν το «Έλληνας» το οποίο θεωρούσαν ότι παρέπεμπε σε ειδωλολατρία. Το 1821, όμως ο αντίπαλος (και υποδεέστερος) πολιτισμός της Δύσης, ανησυχώντας για τυχόν αναβίωση της Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας, έθεσε ως όρο για τη βοήθεια αποτίναξης του Οθωμανικού Ζυγού την αλλαγή εθνικής συνείδησης: από Ρωμιοί να γίνουμε Έλληνες, και από πρωτεύουσα (στη συλλογική συνείδηση) αντί να έχουμε την Κωνσταντινούπολη – Νέα Ρώμη να έχουμε την Αθήνα, ώστε η πρωτεύουσα αυτή να παραπέμπει στην προ-Χριστού εθνική συνείδηση μας.

Με αυτόν τον τρόπο, διαχωρίστηκε το έθνος από τη θρησκεία κατά τρόπο που ακρωτηρίασε μνήμη, ιστορική συνείδηση, εθνική ενότητα και εθνική αξιοπρέπεια. Διότι τι μπορεί να είναι πιο γελοίο και αναξιοπρεπές από το να μη ξέρεις ποιος είσαι; Και αυτή η ψευτιά που παρείσφρησε στον νευραλγικό τομέα της εθνικής συνείδησης μόνο καταστροφική μπορεί να είναι όσον αφορά την εθνική ενότητα, εφόσον η σύγχυση και η απουσία ισχυρής αίσθησης εθνικής ταυτότητας δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για τη μισαλλόδοξη λατρεία ξένων προς τον πολιτισμό μας ιδεολογιών, όπως του εθνικισμού και του μαρξισμού.

Προτεραιότητα, λοιπόν, της όποιας μεταρρύθμισης στην Παιδεία θα πρέπει να είναι η έμφαση στη διδασκαλία Ρωμαϊκής – Βυζαντινής Ιστορίας, και επιστροφή στην Ρωμαϊκή – Βυζαντινή εθνική και πολιτιστική ταυτότητα, υπερβαίνοντας τις πιο πάνω ιδεολογικές πλάνες και ενισχύοντας την εθνική ενότητα και αξιοπρέπεια.

Άμεση προτεραιότητα μας θα πρέπει να είναι η επαναλειτουργία της καρδιάς του ελληνικού έθνους.

 



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   v6nii6  



 
Περιεχόμενα