January 19, 2018, 9:38 am
Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΜΕ

Το πιο πολύτιμο αγαθό για εμάς τους Έλληνες είναι η ταυτότητά μας. Η εθνική και πολιτιστική ταυτότητά μας ως Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί. Όπως λέει και ο Χριστός στο Ευαγγέλιο, ας μην ανησυχούμε για αυτούς που έχουν τη δύναμη να μας σκοτώσουν το σώμα αλλά αυτό που μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια τη ψυχή μας.

Σε επίπεδο κοινωνικό-πολιτικό, η απώλεια αυτή μπορεί να επέλθει μέσω της εθνικής και πολιτιστικής αλλοτρίωσης, και, για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα, μέσω της αλλοτρίωσης από τη δυτική κουλτούρα.

Οι κίνδυνοι είναι σίγουρα μεγάλοι, και σε μεγάλο βαθμό η πολιτιστική διάβρωση έχει ήδη επιτελεσθεί. Η πολιτική σχηματοποίηση σε δεξιά και αριστερά είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα με τους δύο πόλους να εμπνέονται, σε διάφορους βαθμούς και αποχρώσεις, από ξενόφερτες δυτικής προέλευσης ιδεολογίες όπως είναι ο μαρξισμός – λενινισμός και εθνικισμός. Περαιτέρω, υπάρχει διάχυτος και ο δυτικής προέλευσης ρασιοναλισμός απολυτοποιώντας τη λογική και απορρίπτοντας τη δυνατότητα προσωπικής βίωσης της αλήθειας με ψυχικές δυνάμεις πέραν της λογικής.

Και σε αυτή την περίπτωση μπορεί να δοθεί το παράδειγμα του Ευαγγελίου όπου ο Χριστός δεν απαντά στην ερώτηση του Πιλάτου, «τι είναι η αλήθεια» προφανώς καθότι ο Πιλάτος προσέγγισε το θέμα μόνο λογικά, δηλαδή εκ θεμελίων λανθασμένα. Ομόφωνα οι πατέρες της Εκκλησίας θεωρούν ότι η σωστή προσέγγιση είναι η προσωποκεντρική, δηλαδή «Ποιος είναι η Αλήθεια» οπόταν ο Πιλάτος θα λάμβανε την απάντηση «Εγώ είμαι η Αλήθεια».

Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη, θεωρώ ότι όσο πιο σπουδαία η σημασία ενός τομέα για τη διαφύλαξη της ταυτότητας μας, τόσο πιο πολύ απρόθυμο θα πρέπει να είναι το κράτος να τον εμπιστευθεί σε ιδιωτικά συμφέροντα. Οι τομείς που είναι πιο κρίσιμοι υπό αυτή την έννοια είναι οι τομείς της παιδείας και των ΜΜΕ.

Παιδεία

Όσον αφορά την παιδεία εισηγούμαι την κρατικοποίηση όλων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από τη δημοτική μέχρι και την πανεπιστημιακή εκπαίδευση.

Μπορεί σήμερα τα ιδιωτικά σχολεία δημοτικής και μέσης εκπαίδευσης να είναι η εξαίρεση στον κανόνα, αλλά η τάση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια είναι σαφώς προς την κατεύθυνση ανατροπής του ισοζυγίου υπέρ της ιδιωτικής εκπαίδευσης, και ακόμη υπέρ της κυριαρχίας της ιδιωτικής εκπαίδευσης τόσο σε αριθμό αποφοίτων όσο και στον βαθμό μετέπειτα κατάληψης θέσεων επιρροής και εξουσίας στην κοινωνία.

Εάν επιπρόσθετα καταστούν, στη βάση των νόμων της αγοράς ή άλλως πως, δούρειοι ίπποι ξένων κέντρων λήψεως αποφάσεων, τότε θα καταστούν θανάσιμος κίνδυνος για την κοινωνία και την εθνική και πολιτιστική μας ταυτότητα.

Περαιτέρω εισηγούμαι την ίδρυση στρατιωτικών και εκκλησιαστικών σχολείων αρρένων δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τα σχολεία αυτά θα ακολουθούν την ύλη του Υπουργείου Παιδείας αλλά θα δικαιούνται να εισάγουν και επιπρόσθετα μαθήματα δικού τους αντίστοιχου ενδιαφέροντος.

ΜΜΕ     

Όσον αφορά τα ΜΜΕ, εισηγούμαι την πλήρη κρατικοποίηση όλων των τηλεοπτικών σταθμών και την ανάθεση σε καθένα απ’ αυτά ξεχωριστά καθήκοντα και αρμοδιότητες: τοπικές κυπριακές ειδήσεις, τοπικές επαρχιακές ειδήσεις, διεθνείς ειδήσεις, επιστημονικά θέματα, ψυχαγωγία, πολιτισμός, κοκ.

Δεν εισηγούμαι όπως τα τηλεοπτικά ΜΜΕ μετατραπούν σε «ημικρατικούς οργανισμούς» όπου το εκάστοτε Υπουργικό Συμβούλιο έχει την εξουσία να διορίζει το Διοικητικό Συμβούλιο, αλλά σε τμήματα της κρατικής μηχανής, έτσι ώστε οι άμεσα αρμόδιοι για τη λειτουργία τους να μην είναι διορισμένοι από την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά να είναι δημόσιοι υπάλληλοι ανεξάρτητοι από οποιοδήποτε κόμμα (βλ. Εισήγηση 5), έστω και υπαγόμενοι στον Υπουργό Εσωτερικών, εφόσον η θέση τους θα είναι πολύ πιο εξασφαλισμένη και κατά συνέπεια λιγότερο ευάλωτοι σε πολιτικές πιέσεις.

Προς περαιτέρω παρεμπόδιση του ενδεχομένου κατάχρησης από μια κυβέρνηση του κρατικού ιδιοκτησιακού καθεστώτος των τηλεοπτικών σταθμών, εισηγούμαι όπως δια νόμου οι όποιες κυβερνητικές οδηγίες προς τη διοίκηση των σταθμών αυτών που θα αφορούν το περιεχόμενο ειδήσεων και ενημερωτικών εκπομπών ή τη στελέχωση ή την παρουσία προσκεκλημένων σε αυτά θα πρέπει να δημοσιοποιούνται και να μεταδίδονται από όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς σε συνθήκες απόλυτης διαφάνειας. 

Επίσης, διευκρινίζω ότι η πρόταση κρατικοποίησης δεν αφορά τα έντυπα ή ραδιοφωνικά ή ηλεκτρονικά ΜΜΕ αλλά μόνο τα τηλεοπτικά λόγω της μεγάλης ισχύος που έχουν στη διαμόρφωση κοινής γνώμης και προτύπων συμπεριφοράς.  

Όσον αφορά τυχόν συνάρτηση της ύπαρξης ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών με την ελευθερία έκφρασης, θα απαντούσα ότι η ύπαρξη ενός αριθμού ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών αφορά την ελευθερία έκφρασης αυτών των σταθμών και όχι ευρύτερα της κοινωνίας. Μάλιστα, με την ύπαρξη των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών δίνεται στην κοινωνία η ψευδαίσθηση ελευθερίας και αντικειμενικότητας με αποτέλεσμα την άμβλυνση της κριτικής αντίστασης του κοινού όταν γίνεται δέκτης διαφόρων ειδήσεων, εικόνων και σχολίων. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για εδραίωση μιας συγκεκαλυμμένης και πανίσχυρης ολιγαρχίας των ΜΜΕ. Εάν σε αυτόν τον κίνδυνο προσθέσουμε και τον κίνδυνο εξαγοράς τους ή δωροδοκίας τους με σκοπό να καταστούν δούρειοι ίπποι ξένων κέντρων λήψεως αποφάσεων, τότε καθίσταται σαφές, κατά την άποψή μου, ότι το πιο δημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας των τηλεοπτικών ΜΜΕ είναι ο πλήρης κρατικός έλεγχος νοουμένου βέβαια ότι το κράτος αυτό βρίσκεται υπό κοινωνικό έλεγχο, δηλαδή είναι πραγματικά δημοκρατικό.       

Επίσης, γίναμε όλοι μάρτυρες μιας παρακμής, ηθικής διάβρωσης αλλά και αποβλάκωσης της κοινωνίας μας από την εποχή της φιλελευθεροποίησης των ΜΜΕ το 1993 μέχρι σήμερα. Το να αποδώσεις όλα τα κοινωνικά προβλήματα στη λειτουργία των ΜΜΕ είναι σίγουρα υπεραπλούστευση. Υπεραπλούστευση όμως και αφέλεια είναι επίσης το να πεις ότι καμία σχέση δεν έχουν τα ΜΜΕ με αυτή την παρακμή, τη στιγμή που βλέπουμε και ακούμε καθημερινά από την τηλεόρασή μας Σόδομα και Γόμορρα μέσα σε διάφορες σειρές που πραγματικά αποτελούν καταστροφή της κοινωνίας.

Και, για να μην παρεξηγηθώ, δεν εξαιρώ το ΡΙΚ από αυτή την περιρρέουσα ηθική παρακμή το οποίο συμπεριφέρθηκε ως εάν να έψαχνε την ευκαιρία να χάσει την αξιοπρέπεια του και τη βρήκε με τη λειτουργία των ιδιωτικών καναλιών έτσι ώστε να μπορεί να δικαιολογηθεί λέγοντας περίπου: «ε τι να κάνουμε; Είμαστε αναγκασμένοι να προσαρμοστούμε στα δεδομένα των ιδιωτικών ΜΜΕ… Πρέπει να δείχνουμε και εμείς λίγες αταξίες για να μας βλέπει ο κόσμος. Αλλά σίγουρα εμείς δείχνουμε λιγότερες αταξίες από τα άλλα άτακτα κανάλια…» Ρεσιτάλ υποκρισίας, δηλαδή, σε όλο της το μεγαλείο!         

Όσον αφορά τον κίνδυνο αναποτελεσματικής διοίκησης ένεκα της απεξάρτησης από τις δυνάμεις της ελεύθερης αγοράς, εισηγούμαι ως απαραίτητη προϋπόθεση τη μερική στρατικοποίηση της Δημόσιας Υπηρεσίας η οποία αναλύεται στην Εισήγηση 11. Επίσης, απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή των πιο πάνω μέτρων κρατικοποίησης είναι η εκ των προτέρων εφαρμογή του μέτρου από-κομματικοποίησης της Δημόσιας Υπηρεσίας το οποίο περιέγραψα στην Εισήγηση 5, προς αντιμετώπιση του ενδεχόμενου κομματικής κατάχρησης.

Εξαίρεση

Επίσης επιβάλλεται η εισαγωγή εξαίρεσης στην πιο πάνω πολιτική κρατικοποίησης έτσι ώστε να επιτρέπεται, εκτός από το κράτος, και στην Εκκλησία (μόνο) να ιδρύει σχολεία και ΜΜΕ λόγω της δισχιλιετούς παρουσίας της ως φορέα και σύμβολο της εθνικής και πολιτιστικής μας ταυτότητας.

Συμβατότητα με νόμους Ε.Ε.

Όσον αφορά τη μη συμβατότητα κάποιων από τα μέτρα αυτά με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, βλέπετε Εισήγηση 1 για αποχώρηση της Κύπρου από την Ε.Ε.  

    



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   qokba6  



 
Περιεχόμενα