September 24, 2017, 6:11 am
ΑΚΕΛ: Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΔΥΟ ΓΥΑΛΙΝΑ ΠΟΔΙΑ

Α. ΤΟ ΕΝΑ ΠΟΔΙ - ΟΤΙ ΔΗΘΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟ-ΜΑΚΑΡΙΑΚΟ

Το ΑΚΕΛ είναι ένα κομμουνιστικό κόμμα που δεν πιστεύει σε εθνικές ή πολιτιστικές ταυτότητες αλλά μόνο σε ιδεολογικές. Ο Γ.Γ του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού είπε κάποτε: «Προτιμώ Τουρκοκύπριο αριστερό πρόεδρο της Κύπρου παρά Ελληνοκύπριο Δεξιό πρόεδρο». Ήθελε να πει: για ένα κομμουνιστή το πιο σημαντικό είναι η ιδεολογική ταυτότητα του προέδρου και όχι η εθνική. (Για ένα εθνικιστή ισχύει ακριβώς το αντίθετο, ενώ για ένα με Ρωμαίικη Ορθόδοξη συνείδηση ισχύει το «καλύτερα Τούρκος (θρησκευτικά και πολιτιστικά) Χριστιανός Ορθόδοξος παρά Έλληνας (θρησκευτικά και πολιτιστικά) ετερόδοξος ή αλλόθρησκος»).

Με βάση την πιο πάνω αφετηριακή θέση του ΑΚΕΛ, είναι αυτονόητο ότι αυτό το κόμμα θα είναι ένθερμος υποστηρικτής της «λύσης» του Κυπριακού στη βάση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, υποβαθμίζοντας ή αδιαφορώντας για τους όποιους εθνικούς ή πολιτιστικούς κινδύνους. Έτι χειρότερα, πιθανότατα προσδοκεί το ενδεχόμενο να θυσιαστεί η πολιτιστική συνείδηση του ελληνορθόδοξου λαού εφόσον η θυσία αυτή αυτονόητα θα διευκολύνει την αλλαγή συνείδησης του λαού από πολιτιστική σε ιδεολογική.

Ανοίγουμε εδώ μια παρένθεση για να θέσουμε ένα κρίσιμο ερώτημα: Αν έτσι έχουν τα πράγματα τότε γιατί το μεγαλύτερο μέρος της εθνικόφρονης Δεξιάς υποστηρίζει τη λύση του κυπριακού και μάλιστα με βάση την τουρκική αξίωση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας; Μια απλή απάντηση είναι ότι η Δεξιά (ή μεγάλο μέρος της) είναι υποταγμένη στα δυτικά συμφέροντα, και η Δύση θέλει λύση του Κυπριακού που να εξυπηρετεί σε μεγαλύτερο βαθμό την Τουρκία η οποία είναι συμμαχικό της κράτος με συγκρουόμενα προς τη Ρωσία συμφέροντα.

Πέραν τούτου όμως, η εθνικόφρονη Δεξιά είναι υποταγμένη και στον δυτικό τρόπο σκέψης που δίνει σαφή προτεραιότητα στην εθνική παρά στην πολιτιστική συνείδηση. Έτσι, κατά βάθος τους ελκύει η ιδέα ενός δικοινοτικού κράτους με σαφή εθνική διάκριση των δύο κοινοτήτων. Έτσι εξηγείται και το πάθος με το οποίο πολέμησαν κάποιοι το υπό ελληνοκυπριακή κυριαρχία ανεξάρτητο κυπριακό κράτος (1963-1974) αδιαφορώντας ή ακόμη, κατά βάθος, προτιμώντας και προσδοκώντας τη διπλή ένωση, δηλαδή την ένταξη τους σε εθνικό κράτος (την Ελλάδα) θυσιάζοντας τη βόρεια Κύπρο, παρά να ζουν σε μη εθνικό κράτος (την Κυπριακή Δημοκρατία) με ολόκληρη την Κύπρο υπό ουσιαστικό ελληνοκυπριακό έλεγχο.            

Με βάση τα ανωτέρω, τόσο η εθνικόφρονη Δεξιά όσο και η «ιδεολογικόφρονη» Αριστερά, ενώ ξεκινούν από διαφορετική αφετηρία, συγκλίνουν σε μια «λύση» του Κυπριακού στη βάση της ΔΔΟ. Και αυτό διότι ο μεγάλος χαμένος αυτής της λύσης θα είναι ο πραγματικά ελληνικός τρόπος σκέψης που δίνει προτεραιότητα στον πολιτισμό παρά στην ιδεολογία και το έθνος, και η Κύπρος θα μπει για τα καλά στα γρανάζια της ιδεολογίας και του εθνικισμού (ως πρώτο βήμα βέβαια, διότι μετά όταν θα καταστραφούν τα πάντα η Κύπρος, έχοντας χάσει την ασπίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα τουρκοποιηθεί ολοκληρωτικά).

Εν κατακλείδι, τόσο η Αριστερά όσο και η Δεξιά είναι, συνειδητά ή ασυνείδητα, αντίθετοι προς τον ελληνικό τρόπο σκέψης και προς τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό, έχοντας αλλοτριωθεί από το δυτικό πνεύμα που δίνει προτεραιότητα στις ιδεολογίες είτε ταξικές είτε εθνικιστικές/ ρατσιστικές.

Κλείνουμε εδώ την παρένθεση και επανερχόμαστε στον Μακάριο, για να πούμε ότι, στους δύσκολους καιρούς που υπηρέτησε τον τόπο, αυτός ήταν ο εκφραστής του ελληνικού τρόπου σκέψης σε αντίθεση με τη Δεξιά αλλά και την Αριστερά. Το ότι το ΑΚΕΛ δεν ήταν και δεν είναι φιλο-Μακαριακό κόμμα φαίνεται και από τα εξής γεγονότα:

1. Όταν ο Κληρίδης ανέλαβε καθήκοντα προεδρεύοντα της Δημοκρατίας μετά το πραξικόπημα, το ΑΚΕΛ δεν έβλεπε θετικά την επιστροφή του Μακαρίου και προτιμούσε την παραμονή του Κληρίδη στην εξουσία. Παραπέμπουμε σχετικά σε συνέντευξη του Βάσου Λυσσαρίδη στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Σύγχρονη Άποψη» αρχείο τευχών 2008-2010: 

Ερώτηση: «Εσείς πιστεύετε ότι ο Κληρίδης είχε σκοπό να παραμείνει στην εξουσία;

Λυσσαρίδης: Ναι.

Ερώτηση: Γιατί το ΑΚΕΛ δεν εξέφρασε ποτέ αυτή τη θέση;

Λυσσαρίδης: Το ΑΚΕΛ είχε πει τότε στον Κληρίδη να παραμείνει διότι είναι ο καλός καραβοκύρης. Το ΑΚΕΛ τον έβρισκε ως τον κατάλληλο. Δεν διαφωνούσε τότε με τις θέσεις Κληρίδη το ΑΚΕΛ. Αντίθετα συνέπλεε μαζί του.»

2. Όσον αφορά την άποψη του Μακαρίου για το ΑΚΕΛ, παραπέμπουμε σε άρθρο της ερευνήτριας Φανούλας Αργυρού στη «Σημερινή» που αναφέρεται σε συνάντηση του Μακαρίου με αξιωματούχο των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, σύμφωνα με τον οποίον:

«Ο Αρχιεπίσκοπος είπε ότι το ΑΚΕΛ δεν ήταν εξ ολοκλήρου κομμουνιστικό και ότι στόχευε (ο Μακάριος) να καλυτερεύσει τις κοινωνικές συνθήκες και με αυτόν τον τρόπο να απομακρύνει τους μη κομμουνιστές από το ΑΚΕΛ.» (Δική μας έμφαση) (Πηγή: agora-dialogue.com).

3. Επίσης, από τη συνέντευξη του Βάσου Λυσσαρίδη στη «Σύγχρονη Άποψη», βλέπουμε ότι αρχικά ο Μακάριος ήθελε να αποκλείσει το ΑΚΕΛ από τη Βουλή:

Ερώτηση: «Να περάσουμε και λίγο στην εσωκομματική πολιτική σκηνή. Εσείς το 1960 ανήκατε στο Πατριωτικό Μέτωπο, μαζί με βουλευτές οι οποίοι οπωσδήποτε είναι διαφορετικών κοινωνικοπολιτικών αντιλήψεων από εσάς, μέχρι τη δημιουργία του Ενιαίου και της ΕΔΕΚ τον Φεβρουάριο του 1969. Μιλήστε μας για αυτή την περίοδο.

Λυσσαρίδης: Θα αρχίσω με την παρουσία του ΑΚΕΛ στην βουλή. Ξέρετε πως με το εκλογικό σύστημα όπως ήταν τότε, το ΑΚΕΛ δεν θα έμπαινε στην Βουλή αν ο Μακάριος δεν το ήθελε και ο Μακάριος αρχικά δεν το ήθελε. Τότε με παρέμβαση δική μου και του Κληρίδη, είπαμε στον Μακάριο πως θα ήταν αντιδημοκρατικό να απουσιάζει από τη Βουλή ένα μεγάλο κόμμα όπως το ΑΚΕΛ και τους έδωσε πέντε έδρες.» 

4. Περαιτέρω, αν το ΑΚΕΛ θεωρηθεί ότι ανήκει στη Μακαριακή σχολή σκέψης στο Κυπριακό, τότε αυτό θα σήμαινε ότι και ο Κληρίδης ανήκει στην ίδια σχολή σκέψης, και ότι ο Σπύρος Κυπριανού και ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανήκουν σε αντίθετη από τη Μακαριακή σχολή σκέψης. Κάτι τέτοιο όμως, σίγουρα συγκρούεται και με την ιστορική γνώση αλλά και με την κοινή λογική.

Με βάση την πιο πάνω ανάλυση, αλλά και τα τέσσερα παραδείγματα (υπάρχουν βέβαια πολύ περισσότερα), το ΑΚΕΛ, σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να θεωρηθεί φιλο-Μακαριακό κόμμα. Αντιλαμβανόμενο όμως τη μεγάλη ακτινοβολία του ηγέτη αυτού ακόμη και μετά θάνατον, και θέλοντας να παρουσιασθεί στον λαό ως ιστορικά δικαιωμένο κόμμα, προσπαθεί αυθαίρετα και υποκριτικά να τον καπηλευθεί. Και η προσπάθεια αυτή βέβαια τυγχάνει θετικής ανταπόκρισης από τη Δεξιά η οποία, διαισθανόμενη την ανωτερότητα του Μακαρίου ως εκφραστή του πολιτιστικού, Ρωμαίικου τρόπου σκέψης, και όχι του εθνικιστικού τρόπου σκέψης που εκφράζει η ίδια, διευκολύνεται στην απόρριψη και συκοφάντηση του συνδέοντας τον με το ΑΚΕΛ! Και το ΑΚΕΛ βεβαίως λέγει «ευχαριστώ πολύ» και ενισχύεται. Και το ΔΗΣΥ βεβαίως επίσης λέει «ευχαριστώ πολύ» για την ενίσχυση του ΑΚΕΛ, εφόσον η βασικότερη προϋπόθεση για ένα ισχυρό ΔΗΣΥ είναι ένα ισχυρό ΑΚΕΛ και αντίστροφα! Και οι, δύο με άλλα λόγια, είναι σύμμαχοι εναντίον του Μακαριακού Κέντρου, εφόσον γνωρίζουν ότι, κρατώντας το υποβαθμισμένο, ο πολίτης θα έχει να επιλέξει μόνο μεταξύ των δύο εξ ίσου ανθελληνικών κομμάτων, εκφραστών του φιλοδυτικού και αλλοτριωμένου γραικυλισμού, ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ. 

Τι κάνει όμως το Κέντρο (ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Συμμαχία, Οικολόγοι); Δυστυχώς δεν γίνονται αρκετές προσπάθειες για αποκάλυψη της πλάνης, ίσως (εντελώς λανθασμένα) υποτιμώντας τη σημασία αυτού του θέματος. Ή μπορεί να υποτιμούν (και πάλι εντελώς λανθασμένα) την ίδια την έκταση της πλάνης πιστεύοντας ότι ο λαός γνωρίζει τη μεγάλη διαφορά μεταξύ ΑΚΕΛ και Μακαρίου. Υπό αυτή την έννοια, φαίνεται να αγνοούν ότι η διαμόρφωση μιας πλανεμένης κοινής γνώμης γίνεται με τη διοχέτευση με πλάγιο τρόπο ψευδών εντυπώσεων στο υποσυνείδητο του λαού. Αντίδοτο δεν μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο παρά η συνεχής επανάληψη και λογική τεκμηρίωση της αλήθειας.  

Εκτός από τα πιο πάνω, έχουμε παρατηρήσει και το εξής επικοινωνιακό λάθος: πολλές φορές, η κριτική στο ΑΚΕΛ γίνεται περίπου στις ακόλουθες γραμμές: «Δεν είσαστε πραγματικά κομμουνιστικό ή αριστερό κόμμα, διότι αν πράγματι ήσασταν τότε θα κάνατε αυτό και αυτό.» Αυτή η γραμμή είναι εύθραυστη διότι θα μπορούσε κανείς να σκεφθεί συνειδητά ή υποσυνείδητα (το τονίζουμε) το εξής: «Αφού εσείς που επικρίνετε το ΑΚΕΛ θεωρείτε ότι δεν είμαστε σωστοί αριστεροί ή σωστοί κομμουνιστές τότε κοπιάστε εσείς! Γίνεται εσείς γνήσιοι κομμουνιστές και γνήσιοι αριστεροί για να μας διορθώσετε! Γιατί δεν δηλώνετε αριστεροί τη στιγμή που σας γοητεύει η αριστερή ιδεολογία;»

Συμπεράσματα:

Με βάση την πιο πάνω ανάλυση προκύπτουν τα ακόλουθα συμπεράσματα:

1. Το ΑΚΕΛ αντλεί δύναμη παρουσιαζόμενο στον λαό ως ιστορικά δικαιωμένο, φίλο-Μακαριακό κόμμα.

2. Η παρουσίαση αυτή του ΑΚΕΛ είναι εντελώς ψεύτικη και ανιστόρητη.

3. Η Δεξιά δεν έχει κανένα λόγο να αποκαλύψει αυτό το ψεύδος διότι αφενός βολεύεται με τη δυσφήμιση του Μακαρίου ως ταυτιζόμενος με το ΑΚΕΛ, και αφετέρου βολεύεται με ένα ισχυρό ΑΚΕΛ ως βασικότερη προϋπόθεση για ένα ισχυρό ΔΗΣΥ.

4. Ο Κεντρώος χώρος δεν φαίνεται αποφασισμένος να αποκαλύψει το ψεύδος λόγω υποτίμησης της έκτασης του ή της σημασίας του ή διότι η επικοινωνιακή τους πολιτική δεν στηρίζεται σε επαρκώς συγκροτημένη σκέψη.

Β. ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΟΔΙ - ΟΤΙ ΔΗΘΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟ-ΡΩΣΙΚΟ

Και σε αυτό τον παράγοντα το ΑΚΕΛ, παρά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, αποδίδει μεγάλη επικοινωνιακή σημασία, θέλοντας να παρουσιάσει τον εαυτό του ως έχοντα αυτονόητα και πέραν οποιασδήποτε αμφισβήτησης, το «χρίσμα» του πλέον φίλο-ρωσικού κόμματος της Κύπρου. Πρόκειται περί πλάνης που αποδείχθηκε περίτρανα κατά τη διακυβέρνηση Χριστόφια (και όχι μόνο). Ας δούμε μερικά παραδείγματα:

1. Γενικά δεν υπήρξε καμία ουσιαστική προώθηση των Κύπρο-Ρωσικών σχέσεων σε γεωπολιτικό επίπεδο. Ενώ είναι δεδομένη από αιώνες η επιθυμία των Ρώσων να έχουν ισχυρή παρουσία στη Μεσόγειο, εντούτοις η Κυβέρνηση Χριστόφια δεν φαίνεται να έκανε βήματα προς αυτή την κατεύθυνση με αντάλλαγμα την οικονομική βοήθεια και τη στρατιωτική προστασία της Ρωσίας.

2. Ο Χριστόφιας δεν στηρίχθηκε στη Ρωσία για την αποφυγή του θανάσιμου εναγκαλισμού μας από την Τρόικα, ενώ η κοινή λογική λέει ότι με τα κατάλληλα γεωπολιτικά και ενεργειακά ανταλλάγματα η Ρωσία θα μπορούσε να μας βοηθήσει οικονομικά εφόσον για τη Ρωσία το αρχικό μας χρέος ήταν ψίχουλα.  

3. Η Κυβέρνηση Χριστόφια όχι μόνο δεν έδωσε κυρίαρχο ρόλο στη Ρωσία όσον αφορά τη συνεκμετάλλευση του φυσικού μας αερίου αλλά εκτόπισε την Gazprom χάριν της ιταλικής ΕΝΙ.

4. Η Κυβέρνηση Χριστόφια δεν πρόσφερε οποιοδήποτε ρόλο στη Ρωσία στο Κυπριακό αλλά στηρίχθηκε αποκλειστικά στους Αγγλοαμερικάνους. 

5. Κατά την επίσημη επίσκεψη του Χριστόφια στη Ρωσία, ο Πούτιν αρνήθηκε να τον συναντήσει διότι ο Χριστόφιας εξέφρασε τη νοσταλγία για επιστροφή στον κομουνισμό και συναντήθηκε πρώτα με τον αντίπαλο του Πούτιν, Ζουγκάνωφ.

6. Αναφορικά με το Σχέδιο Ανάν, η Ρωσία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόρριψή του ασκώντας βέτο στην υιοθέτηση του από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Από την άλλη, ο Χριστόφιας ήθελε να τσιμεντώσει το «Ναι» και συνωμοτούσε με τον  Κόλιν Πάουελ για να αναβληθεί το Δημοψήφισμα ώστε να αποτραπεί το περήφανο «όχι» του κυπριακού λαού.

7. Όσον αφορά το ρωσικό πλοίο Monchegorsk, ο Χριστόφιας αποφάσισε να το ανακόψει, υπακούοντας τους Αγγλοαμερικανούς, κατεβάζοντας τα πυρομαχικά του που προορίζονταν για τη σύμμαχο της Ρωσίας, Συρία, ενώ μπορούσε να το αφήσει να πάει στον προορισμό του (και να γλιτώσουμε και τη φονική έκρηξη).

8. Όσον αφορά το πυραυλικό σύστημα S-300, το ΑΚΕΛ διευκόλυνε τον Κληρίδη τα μέγιστα να ακυρώσει την έλευσή του.

Όσον αφορά την επικοινωνιακή αξία του να είσαι φίλο-ρωσικό κόμμα, αυτή δεν πρέπει επ’ ουδενί λόγω να υποτιμάται. Η Ρωσία έχει μια ισχυρή επίδραση στη συλλογική μας συνείδηση διότι θυμίζει έμμεσα τη χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Αυτή, όσο ανιστόρητοι και να είμαστε, είναι βαθιά χαραγμένη μέσα στο ιστορικό μας DNA, και για αυτό τον λόγο τόσο η ΕΣΣΔ όσο και η σημερινή Ρωσική Ομοσπονδία ασκούσε και ασκεί μεγάλη έλξη και γοητεία στον λαό.

Βέβαια, η ΕΣΣΔ πόρρω απείχε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, εφόσον ήταν ένα άθεο καθεστώς που επιδίδετο σε αιματηρές διώξεις εναντίον της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όμως, στην περιοχή του υποσυνείδητου, η ΕΣΣΔ θύμιζε Βυζάντιο λόγω του ότι ήταν υπερδύναμη και αντίβαρο στη Δύση, και λόγω του πολυεθνικού και αυτοκρατορικού χαρακτήρα της, που, όπως είπαμε, είναι βαθιά χαραγμένο στο ιστορικό υποσυνείδητο και ιστορικό DNA του λαού.

Έτσι εξηγείται και η έντονη αίσθηση και ελπίδα που υπήρχε επί καιρώ ΕΣΣΔ, ότι το κράτος αυτό θα μας έσωζε, πράγμα βέβαια που δεν έκανε εφόσον, από τη μια, η Ελλάδα ως, μέλος του ΝΑΤΟ, δεν ήταν φιλικά προσκείμενο κράτος, και, από την άλλη, ως άθεο κομμουνιστικό καθεστώς, η ΕΣΣΔ δεν είχε καμία διάθεση να ενεργοποιήσει τους δεσμούς αγάπης και ενότητας που πρέπει να χαρακτηρίζουν τις σχέσεις μεταξύ Ορθοδόξων λαών.

Τώρα βέβαια η ΕΣΣΔ δεν υπάρχει, και τη θέση της πήρε η Ρωσική Ομοσπονδία η οποία συνειδητά και φιλότιμα προσπαθεί να παίξει τον ρόλο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, έχοντας αποβάλει την κομμουνιστική αθεϊστική πλάνη, και προβάλλοντας την Ορθόδοξη Εκκλησία ως σύμβολο της εθνικής και πολιτιστικής της ταυτότητας.

Τι γίνεται όμως με το ΑΚΕΛ; Πιστεύουμε ότι είχε μπροστά του τρεις επιλογές:

Α. Να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ρωσίας και ιδιαίτερα το παράδειγμα Πούτιν, του οποίο το κόμμα «Ενωμένη Ρωσία» κινείται στον κεντρώο χώρο, απορρίπτοντας τόσο τη φιλοδυτική δεξιά όσο και τον, ασύμβατο με τη Ρωσική Ορθόδοξη παράδοση, κομμουνισμό.

Β. Να μην θυσιάσει πλήρως την κομμουνιστική ταυτότητα του, αλλά να την μεταρρυθμίσει, κινούμενο προς ένα σοσιαλισμό περιορισμένο στην κοινωνικό-οικονομική πτυχή ενώ σε θέματα κοινωνικό-πολιτιστικά να συμβαδίζει με τον Ελληνορθόδοξο Πολιτισμό και Παράδοση του τόπου. (Μια τέτοια αλλαγή θα μπορούσε ίσως να την προωθήσει ο Κατσουρίδης).

Γ. Να παραμείνει ένα κόμμα με Κομμουνιστική, Μαρξιστική, Λενινιστική ιδεολογία, καλύπτουσα τόσο την κοινωνικό-οικονομική όσο και την κοινωνικό-πολιτιστική πτυχή.

Δυστυχώς, το ΑΚΕΛ, υπό την ηγεσία Χριστόφια και Άντρου Κυπριανού, επέλεξε (να συνεχίσει) την τρίτη πορεία. Δηλαδή να παραμείνει κομμουνιστικό τόσο κοινωνικό-οικονομικά όσο και κοινωνικό-πολιτιστικά. Ενδεικτικά, όπως αναφέρεται σε έγγραφο ημερομηνίας 15.2.2014 που παραθέτει τις θέσεις της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ για το προγραμματικό τους συνέδριο, «το ΑΚΕΛ, ως ένα σύγχρονο κομμουνιστικό κόμμα καθοδηγείται από την κοσμοθεωρία του μαρξισμού-λενινισμού που αναπτύσσεται με την ασταμάτητη πρόοδο της γνώσης και την οικονομική και πολιτική εξέλιξη.»

Η λέξη «κοσμοθεωρία» είναι ιδιαίτερα σημαντική εφόσον δείχνει ότι δεν μιλούμε απλώς για οικονομικές θεωρίες αλλά για ένα νέο είδος πολιτισμού (που προσπαθεί να αντικαταστήσει τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό ή να τον περιορίσει σε φολκλορικό επίπεδο) με άποψη για τη θρησκεία, τον γάμο, τη γλώσσα, την αρχιτεκτονική κλπ. Το ότι δεν εκδηλώνουν όλες τις θέσεις τους για αυτά τα πολιτιστικά θέματα ώστε να μη χάσουν ψήφους, δεν σημαίνει ότι είναι άνευ σημασίας, διότι οι θέσεις αυτές (έστω και ανομολόγητα) πιθανότατα είναι καταλυτικές ή καθοριστικές για τη διαμόρφωση της πολιτικής τους γενικότερα.   

Έχοντας λοιπόν επιλέξει τη συνέχιση της κακής πορείας, το ΑΚΕΛ αναπόφευκτα δεν συμβαδίζει και δεν βλέπει με καλό μάτι τη νέα «ιδεολογία» της Ρωσίας που είναι η Ορθοδοξία, όπως φαίνεται και από την αντικατάσταση του σφυροδρέπανου από τον Βυζαντινό δικέφαλο αετό, ως κρατικό έμβλημα. Αυτή η αντίθεση του ΑΚΕΛ εξηγεί και τη ψυχρή στάση του Χριστόφια και ΑΚΕΛ, όπως φάνηκε και από τα οκτώ παραδείγματα που παραθέσαμε.

Το πιο άσχημο όμως της υπόθεσης είναι το ότι, παρά τη ψυχρότητα αυτή, εντούτοις το ΑΚΕΛ συνεχίζει με απύθμενο κυνισμό να υποδύεται το φίλο-ρωσικό κόμμα για να εκμεταλλευτεί τα φίλο-ρωσικά αισθήματα του λαού. Ενδεικτικό του κυνισμού αυτού ήταν και η δήλωση «από το πουθενά» του Άντρου Κυπριανού, Σάββατο 24.5.2014, παραμονές των ευρωεκλογών, και με δεδομένη την αδυναμία των αντιπάλων του να απαντήσουν εφόσον την επομένη είχαμε εκλογές, ότι ανησυχεί δήθεν για το ότι η κυβέρνηση ακολουθεί μονοδιάστατη φιλοδυτική πολιτική και ότι αυτό μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς τις σχέσεις μας με τη Ρωσία. Οι δηλώσεις αυτές μεταδόθηκαν από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΡΙΚ στις 24.5.2014.

Ενδεικτική κυνισμού η δήλωση αυτή και ιδιαίτερα ο χρόνος που έγινε, αλλά ενδεικτική και η επικοινωνιακή σημασία που απέδωσε σε αυτή το ΑΚΕΛ. Από την άλλη πλευρά όμως, όπως και στην περίπτωση της παραπλάνησης για τον Μακάριο, ο Κεντρώος χώρος αδυνατεί να συλλάβει την κρισιμότητα του «φιλορωσικού χρίσματος» που αναξίως έχει το ΑΚΕΛ, και δεν ασκεί τη δέουσα πολεμική πάνω σε αυτό το θέμα ανεχόμενος απαθώς την παραπλάνηση του λαού.

Συμπεράσματα:

Με βάση την πιο πάνω ανάλυση προκύπτουν τα ακόλουθα συμπεράσματα:

1. Το ΑΚΕΛ αντλεί δύναμη παρουσιαζόμενο στον λαό ως φίλο-Ρωσικό κόμμα.

2. Η παρουσίαση αυτή του ΑΚΕΛ είναι παραπλανητική και ανιστόρητη με δεδομένη, από τη μια, την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και την επανασύνδεση της Ρωσίας με την Ορθόδοξη παράδοσή της, και, από την άλλη, της εμμονής του ΑΚΕΛ στα δόγματα του Μαρξισμού-Λενινισμού.

3. Η Δεξιά δεν έχει κανένα λόγο να αποκαλύψει αυτή την παραπλάνηση διότι, όπως επεξηγήσαμε προηγουμένως, βολεύεται με ένα ισχυρό ΑΚΕΛ ως βασικότερη προϋπόθεση για ένα ισχυρό ΔΗΣΥ.

4. Ο Κεντρώος χώρος δεν φαίνεται να καταφέρνει να αποκαλύψει την παραπλάνηση λόγω υποτίμησης της έκτασης του ή της σημασίας του ή διότι η επικοινωνιακή τους πολιτική δεν στηρίζεται σε επαρκώς συγκροτημένη σκέψη.

ΤΙ ΔΕΟΝ ΓΕΝΕΣΘΑΙ;

Πιστεύουμε έντονα ότι αν ο κεντρώος χώρος δώσει τη δέουσα σημασία σε αυτούς τους δύο παράγοντες που, όπως αναλύσαμε, είναι οι πυλώνες του οικοδομήματος του ΑΚΕΛ, και αρχίσει να αποκαλύπτει τις πλάνες περί δήθεν φίλο-Μακαριακού και φίλο-Ρωσικού ΑΚΕΛ, τότε οι πυλώνες αυτοί θα αποδειχθούν γυάλινα πόδια τα οποία θα σπάσουν, και το οικοδόμημα του ΑΚΕΛ θα καταρρεύσει.  

Αυτό δεν το λέμε με χαιρεκακία ή εμπάθεια αλλά από σεβασμό προς τον λαό, τον οποίο κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εμπαίζει. Είναι δικαίωμα της ηγεσίας του ΑΚΕΛ να πιστεύει σε ότι θέλει, αλλά η πολιτική ηθική επιβάλλει τη ξεκάθαρη αποκάλυψη των θέσεων τους ώστε να γνωρίζει ο λαός τι ψηφίζει.

Ειδικότερα, στην πολιτική ηθική μιας χώρας όπως είναι η Κύπρος, με πολιτισμό χιλιάδων χρόνων, δεν χωράνε παπικές-φασιστικές προσεγγίσεις του τύπου «ο σκοπός [δηλαδή η ισχύς του ΑΚΕΛ] αγιάζει τα μέσα [δηλαδή την παραπλάνηση και κοροϊδία του λαού]». 

 



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   507mib  



 
Περιεχόμενα