September 18, 2018, 10:12 pm
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ

CYPRUS: A MODERN HISTORY

By Bill Mallinson (page 71)

“While Grivas was strongly anti-communist, so, it must be recalled, was Makarios. The big difference was that Makarios was a skillful politician, who needed the support of the Cypriot left wing parties and of Moscow.”

ΣΧΟΛΙΟ:

Ας μην προσπαθεί, λοιπόν, το ΑΚΕΛ να παρουσιάζει τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο ως φίλο-Κομμουνιστή διότι κάτι τέτοιο συνιστά εκχυδαϊσμό της Ιστορίας.

Μπορεί ένας τέτοιος εκχυδαϊσμός να μην ενοχλεί τη δυτικόφιλη Δεξιά (ΔΗΣΥ) διότι, με τη δυσφημιστική ταύτιση του Μακαρίου με το ΑΚΕΛ, ικανοποιείται το αντί-Μακαριακό τους κόμπλεξ. (Επίσης, ένα δυνατό ΑΚΕΛ είναι η καλύτερη συνταγή για ένα δυνατό ΔΗΣΥ, και αντίστροφα.)

Θα έπρεπε όμως να ενοχλεί τις κεντρώες δυνάμεις (ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Συμμαχία, Οικολόγους) διότι, με το να μην αντιδρούν στην έντεχνη Μακάριο-καπηλεία του ΑΚΕΛ, επιτρέπουν στο καρκίνωμα του ΑΚΕΛ να ‘μεταστασιάζει’ και να καλύπτει και τον χώρο του Κέντρου. 

Ας ξυπνήσουν λοιπόν οι Κεντρώοι, και ας μην θεωρούν ‘ψηλά γράμματα’ τέτοιες αναλύσεις, διότι, με την επικοινωνιακή τους πολιτική κατάφεραν να χάσουν δύο διαδοχικές προεδρικές εκλογές (2008 και 2013) που απλούστατα μπορούσαν να κερδηθούν.

Ας καταλάβουν ότι για να κερδίσουν τη μάχη των εκλογών πρέπει πρώτα να κερδίσουν ‘τη μάχη του καφενείου’. Παραδείγματος χάριν:

Ο Α κεντρώος συζητά (μέσα σε καφενείο) με τον Β Συναγερμικό για τον Μακάριο - ο Α υπέρ και ο Β εναντίον. Ο Γ ΑΚΕΛικός παρακολουθεί τη συζήτηση χωρίς να γνωρίζει την ιδεολογική ταυτότητα τους, και θεωρεί τον Α νικητή της συζήτησης, και όντως είναι. Στην παρούσα περίπτωση ο ΔΗΣΥ χάνει τη μάχη του καφενείου και παραμένει να δούμε ποιος κέρδισε τη μάχη μεταξύ Κέντρου και ΑΚΕΛ.

Αυτό θα κριθεί από την απάντηση στο ακόλουθο τεστ: αν ο ΑΚΕΛικός Γ αισθανθεί ευφορία ακούγοντας τον Κεντρώο Α, και σκεφθεί «εν δικός μας τούτος» και ενισχυθεί η βούλησή του να παραμείνει ΑΚΕΛικός, τότε το ΑΚΕΛ κερδίζει τη μάχη του καφενείου.

Αν, από την άλλη, σκεφτεί «αυτός είναι Κεντρώος, Μακαριακός, δεν είναι του ΑΚΕΛ» και παράλληλα αρχίζει να προβληματίζεται κατά πόσο το ΑΚΕΛ είναι ο χώρος που τον εκφράζει δεδομένης της έλξης που αισθάνθηκε προς τη Μακαριακή θεώρηση των πραγμάτων, τότε σημαίνει ότι το Κέντρο κερδίζει τη μάχη του καφενείου πάνω στο κεφάλαιο «Μακάριος» και έμμεσα στο κεφάλαιο «νεότερη Ιστορία της Κύπρου».

Αν υπερισχύει γενικά η πλάνη του πρώτου ενδεχομένου, τότε αυτό δείχνει ότι η μάχη του καφενείου (και των εκλογών) χάνεται, ότι χρειάζεται να γίνει δουλειά, διαφώτιση και ένα επικοινωνιακό σφυροκόπημα για να πληγεί και να διαλυθεί η συγκεκριμένη πλάνη περί δήθεν «φίλο-Κομμουνιστή Μακάριου».

Το ίδιο ισχύει και για άλλα κρίσιμα θέματα, όπου τυχόν υπερίσχυση της πλάνης δυνατόν να μεταφράζεται σε εκλογική ήττα για το Κέντρο, π.χ.:

Α) ότι το ΑΚΕΛ παραμένει φίλο-Ρωσικό κόμμα ακόμη και μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ.

Η Ρωσία ως μια πολυεθνική υπερδύναμη, αντίβαρο στη Δύση, συμβολίζει, είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα, το ένδοξο και χιλιόχρονο Βυζάντιο που είναι ανεξίτηλα χαραγμένο στο συλλογικό, ιστορικό μας DNA. Έτσι έχει σημασία για το ΑΚΕΛ να υπερισχύει η πλάνη ότι είναι το Κόμμα με τις καλύτερες σχέσεις με τη Ρωσία έστω και αν η Ρωσία απελευθερώθηκε από τον κομμουνισμό. Στην πράξη όμως, όταν το ΑΚΕΛ κυβερνούσε, και ενώ υπήρχαν μεγάλες ευκαιρίες γεωπολιτικής συμμαχίας με τη Ρωσία με περιεχόμενο την ενέργεια και την άμυνα, το ΑΚΕΛ γύρισε την πλάτη στη Ρωσία στρεφόμενο προς τη Δύση και στους Αγγλοαμερικάνους.

Β) Ότι η λύση ‘Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας’ «είναι η διχοτόμηση», ενώ στην πραγματικότητα θα δημιουργήσει, ένεκα της απώλειας της ελεγχόμενης από εμάς Κυπριακής Δημοκρατίας, τις χαώδεις εκείνες προϋποθέσεις για μαζική φυγή Ελληνοκυπρίων και σταδιακή τουρκοποίηση και ισλαμοποίηση ολόκληρης της Κύπρου.

Εν κατακλείδι, το γεγονός ότι το ΑΚΕΛ, ένα κόμμα που εδράζεται στη Μαρξιστική και Λενινιστική ιδεολογία, είναι μεγάλο κόμμα και ισχυρός πόλος στον κομματικό χάρτη της Κύπρου, αναπόφευκτα σημαίνει ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στην επικοινωνιακή πολιτική των κεντρώων. (Όπως είπαμε το ΔΗΣΥ δεν έχει πρόβλημα διότι ένα ισχυρό ΑΚΕΛ βοηθά στη συσπείρωση των δικών του οπαδών και εν πάση περιπτώσει τα δύο κόμματα συμφωνούν απόλυτα στο Κυπριακό που είναι το μείζον θέμα που σχετίζεται με την εθνική μας επιβίωση).

Συνεπώς, πρέπει απαραίτητα και κατεπειγόντως οι κεντρώοι να αναβαθμίσουν την ποιότητα και τη διεισδυτικότητα της επικοινωνιακής τους πολιτικής ώστε να προστατεύσουν αποτελεσματικά τον λαό, τόσο σε συνειδητό όσο και σε υποσυνείδητο επίπεδο, από την πολιτική πλάνη.  

Άλλως, η Ιστορία θα τους κρίνει ως συνένοχους με το ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ για την επερχόμενη καταστροφή…



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   p6ssms  



 
Περιεχόμενα