September 21, 2017, 3:23 pm
ΠΩΣ ΟΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΕΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΛΑΝΗΣΟΥΝ "ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΝ ΟΛΗ"

Πρόκειται για ένα ερώτημα που, στη βαθύτερη του διάσταση, υπάγεται στην Πτώση των Πρωτοπλάστων. Με την Πτώση, το ανθρώπινο πρόσωπο και προσωπικότητα παραμορφώθηκε και διαστράφηκε με αποτέλεσμα να χρειάζεται θεραπεία για να επιστρέψει στο αρχικό κάλλος. Αυτή τη θεραπεία την προσφέρει η Εκκλησία που ίδρυσε ο νέος Αδάμ, ο Χριστός. Η θεραπεία οδηγεί στη σύνθεση της διαλυμένης προσωπικότητας ώστε να μπορεί να κινηθεί ελεύθερα προς τον Χριστό, νικώντας την έλξη προς την αποστασία.

Σε αυτή την προσπάθεια θεραπείας, η ανθρωπότητα έχει ένα σκληρό και πολύπειρο αντίπαλο που είναι ο διάβολος. Ως «αντίδοτο» στην ελευθερία από τα πάθη, που προσφέρει η Εκκλησία, αυτός προσφέρει μια άλλα διεστραμμένη ελευθερία: την «ελευθερία» της πλήρους υποταγής στα πάθη, την «ελευθερία» της πλήρους αποσύνθεσης του προσώπου, την «ελευθερία» της διάλυσης της προσωπικότητας, την αποκτήνωση και τη «μυρμηγκοποίηση» του ανθρώπου.

Και εδώ μπαίνουν στην Ιστορία της ανθρωπότητας οι διάφορες ολοκληρωτικές ιδεολογίες όπως τον φασισμό και κομμουνισμό που «ευαγγελίζονται» επίγειες ουτοπίες. Όσο σκληρό και αν ακούγεται, οι θεωρίες αυτές είναι σατανικής έμπνευσης εφόσον λειτουργούν ως «αντίδοτο» στη θεραπεία που προσφέρει η Εκκλησία. Εξ ου και οι εκατόμβες των θυμάτων. Ιδιαίτερα ο κομμουνισμός, θεωρεί την πίστη στον Θεό ως «βδέλυγμα», ως κάτι το εντελώς γελοίο και απαράδεκτο. Δεν δέχεται ότι υπάρχει αιώνια ζωή και ουσιαστικά δεν βλέπει καμιά διαφοροποίηση ανάμεσα στον άνθρωπο και τα ζώα όσον αφορά την ύπαρξη ανθρώπινης ψυχής.

Πως είναι δυνατόν όμως εκατομμύρια ανθρώπων να ακολουθούν ακούσια τον διάβολο, δηλαδή την ίδια τους την καταστροφή; Εδώ υπεισέρχεται η ικανότητα του να πλανά «την οικουμένην όλη»: Το καταφέρνει αυτό με τρία δολώματα: το δέος, την ηδονή, και τα «ιδεώδη»:

Με τα πιο πάνω εννοούμε ότι ο διάβολος μπαίνει στη φαντασία ενός ανθρώπου και τον κάνει να φαντάζεται επίγειους παραδείσους, με τεράστιες πολυκατοικίες όπου οι άνθρωποι θα ζουν μαζικά, σύγχρονα μέσα μαζικής μεταφοράς, τεράστιες βιομηχανίες μαζικής παραγωγής, μέσα μαζικής ενημέρωσης, φαραωνικού τύπου μνημεία των πατέρων της επανάστασης και τεραστίων διαστάσεων κομμουνιστικά σύμβολα,κεντρικός έλεγχος της οικονομίας και της ζωής των μαζών, απόλυτος έλεγχος του κράτους από ένα συγκεντρωτικό κόμμα εξουσίας.

Όλη αυτή η μαζικότητα, ο συγκεντρωτισμός και ολοκληρωτισμός τείνει να προκαλέσει δέος και ηδονή στον άνθρωπο, δίνοντας του την «ευκαιρία» να λατρεύσει τα κομμουνιστικά ή φασιστικά είδωλα, και δίνοντας του μια ψεύτικη ελευθερία γενόμενος μέρος μιας απρόσωπης μάζας, χάνοντας την προσωπικότητα του ή ακόμη και τις ηθικές του αναστολές (βλ. φαινόμενο μαζικής πορνείας).

Επειδή όμως οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως πίστεως, έχουμε εκ γενετής τη ψυχή και τη συνείδησή μας που φυσιολογικά εξεγείρεται όταν ασελγούμε πάνω τους και τις βιάζουμε, χρειάζεται ένα επιπλέον παραισθησιογόνο που προσφέρουν τα «ιδεώδη». Δηλαδή, η ψευδαίσθηση ότι, ό,τι κάνουμε είναι για να βοηθήσουμε την ανθρωπότητα ή τους φτωχούς. Δηλαδή, κάνω επαναστάσεις, σκοτώνω εκατομμύρια κόσμο, κλέπτω περιουσίες ανθρώπων όλων των τάξεων που τις απέκτησαν με τον κόπο και τον ιδρώτα τους, καταστρέφω Εκκλησίες, ξεριζώνω παραδοσιακές αρχές και αξίες, αναποδογυρίζω την παιδεία, και, ξέρετε, τα κάνω όλα αυτά για να έχει ο κάθε άνθρωπος ένα διαμέρισμα, το καθημερινό του φαγητό, το πλυντήριο του, το ψυγείο του και άλλα βασικά αγαθά! Τα κάνω για τον άνθρωπο, που δεν έχει καν ψυχή, και θα ζήσει ακόμη 10, 20, 50 ή 70 χρόνια, και αυτό ήταν.

Μα αφού κύριε κομμουνιστή μου εσύ θεωρείς ότι ο άνθρωπος είναι ζώο, δεν έχει ζωή στην αιωνιότητα, γιατί τόσο ξεχαρβάλωμα της κοινωνίας και χάος για να διασφαλίσεις, δήθεν, την αξιοπρεπή του διαβίωση; Γιατί δεν κάνεις τον ίδιο αγώνα και για τα ζώα; Μήπως είσαι ρατσιστής-ανθρωπιστής;

Ή έστω αν υποθέσουμε ότι πράγματι έκαμες τον αγώνα αυτό για την αγάπη του ανθρώπου έστω και αν ο άνθρωπος είναι άψυχος, πως είναι δυνατόν για την αγάπη του ανθρώπου να σφάζεις, να αναποδογυρίζεις την κοινωνία, να διαλύεις οικογένειες, να προκαλείς ανείπωτο πόνο και θλίψη, (ή να επικροτείς και να κορδώνεις με όλα αυτά), και όλα αυτά για την … αγάπη προς τον άνθρωπο!; Όχι φίλε δεν είναι αγάπη, αλλά είναι σατανική πλάνη, και καλύτερα να απελευθερωθείς από αυτή το ταχύτερο δυνατόν, υπερβαίνοντας το εμπόδιο του εγωισμού και της ειδωλολατρίας.

Λέγοντας όλα αυτά, δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να υπονοήσουμε ότι η σωστή πορεία είναι ο καπιταλιστικός ατομισμός. Ο ατομισμός δεν είναι αντίθετο της μαζανθρωποποίησης, αλλά συνήγορος της. Το άτομο είναι μια μονάδα απρόσωπη, για αυτό εύκολα γίνεται μάζα όπως βλέπουμε και σε καπιταλιστικές δυτικές κοινωνίες.

Η σωστή λύση είναι το πρόσωπο. Ως πρόσωπο, αντλώ ύπαρξη από τη σχέση με τον Θεό και δια του Θεού είμαι ενωμένος με όλη την ανθρωπότητα. Εφόσον αντλώ ύπαρξη από τη σχέση με τον Θεό και τον συνάνθρωπό μου, δεν μπορώ επ’ ουδενί λόγω να του κάνω κακό εφόσον είναι εικόνα Θεού, αλλά και μέρος του εαυτού μου («Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου και εξ όλης της ισχύος σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν»).

Για τους Χριστιανούς η πιο πάνω διδασκαλία πρέπει να είναι καθημερινή πρακτική. Πως όμως μεταφράζεται αυτό πολιτικά; Πως μπορεί ένας Χριστιανός πολιτικός να κάνει πράξη τη διδασκαλία αυτή σε πολιτικό, εθνικό επίπεδο; Σίγουρα η λύση δεν είναι η Θεοκρατία τύπου Βατικανού («Η βασιλεία η εμή ουκ εστίν του κόσμου τούτου»). Ούτε βέβαια και η μαζική εξολόθρευση ανθρώπων από φασίστες ναζιστές ή φασίστες κομμουνιστές, για… το καλό της ανθρωπότητας!

Θα λέγαμε ότι ο Χριστιανός πολιτικός πρέπει να επιδιώκει να διασφαλίσει την ελευθερία, τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη σε κοινωνικό και εθνικό επίπεδο. Παράλληλα, να διασφαλίσει ότι το κράτος έχει άριστες σχέσεις με την Ορθόδοξη Εκκλησία την οποία να παρουσιάζει ως σύμβολο της εθνικής και πολιτιστικής μας ταυτότητας. Με αυτό τον τρόπο, οι αρχές αυτές που προαναφέραμε θα νοηματοδοτούνται όσο το δυνατόν πιο Χριστοκεντρικά, ως ασφαλιστική δικλείδα κατά της κατάχρησης τους από λαοπλάνους, και ως υπενθύμιση ότι οι αρχές αυτές, για να είναι ωφέλιμες, πρέπει να επιδιώκονται με σωστό κα φιλάνθρωπο τρόπο, και όχι πατώντας επί πτωμάτων και ερειπίων.

Ας απελευθερωθούμε λοιπόν από την πλάνη των ιδεολογιών οι οποίες λειτουργούν ως υποκατάστατα ταυτότητας και θρησκείας, αιχμαλωτίζοντας τον νου και τη φαντασία μας μέσα στην ηδονή της αποσύνθεσης του προσώπου και μαζοποίησης του ανθρώπου. Δεν είναι αργά για να μετανοήσουμε. Ο ληστής πάνω στον Σταυρό δεν τη «γλίτωσε παρά τρίχα» αλλά ήταν ο πρώτος που πήγε στον παράδεισο μαζί με τον ίδιο τον Χριστό!

Μάλιστα, η χαρά του Χριστού είναι μεγαλύτερη για τον ένα αμαρτωλό που μετανοεί και επιστρέφει παρά για τις… μάζες των δικαίων: «Σας λέγω ότι ούτω θέλει είσθαι χαρά εν τω ουρανώ δια έναν αμαρτωλό μετανοούντα μάλλον, παρά δια ενενηκονταεννέα δικαίους, οίτινες δεν έχουσι χρείαν μετανοίας.» Λουκάς ιε’.                   



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   s7cqtf  



 
Περιεχόμενα