November 25, 2017, 1:49 am
ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΠΛΑΝΗ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ

 Ως απάντηση στον κύριο Χάρη Φεραίο, που αρθρογραφεί στον Φιλελεύθερο παραθέτουμε πιο κάτω αποσπάσματα από ανάλυση του κυρίου Παναγιώτη Ήφαιστου.

Ο κ. Φεραίος είναι από τους λίγους αναλυτές που εντοπίζει πολύ ορθά ότι ο κίνδυνος από τη ΔΔΟ δεν είναι η διχοτόμηση αλλά η ολοκληρωτική κατάληψη της Κύπρου από την Τουρκία. Εντούτοις, φαίνεται να έχει την έμμονη ιδέα ότι το 1964 είχαμε έτοιμη στο πιάτο την Ένωση και τα θαλάσσωσε ο Μακάριος.

Πρόκειται φυσικά περί πλάνης που στηρίζεται στην αφελή πεποίθηση ότι η Ελλάδα ήταν αξιόπιστη και δεν θα υπέκυπτε στις ασφυκτικές πιέσεις των Τούρκων και των Αμερικανών όταν ο Μακάριος θα είχε φύγει από μόνος του από τη μέση, έχοντας κηρύξει την Ένωση.  

Επίσης, στηρίζεται στην αφελή εκτίμηση ότι οι Αμερικανοί θα στήριζαν την Ένωση εξευτελίζοντας μια ανεκτίμητης αξίας σύμμαχο όπως ήταν η Τουρκία, με σύνορα με την ΕΣΣΔ, με έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και συνεπώς με έλεγχο της πρόσβασης των Σοβιετικών στη Μεσόγειο, με παρουσία στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή, και στρατηγικός σύμμαχος του Ισραήλ!

Είναι κρίμα διότι η οξυδέρκεια του κυρίου Φεραίου όσον αφορά τον κίνδυνο από τη ΔΔΟ αναιρείται από τον ίδιο λόγω της εμμονής του να επικρίνει τον Μακάριο με αβάσιμα επιχειρήματα που συγκρούονται με την κοινή λογική.

Το πραξικόπημα που όντως έγινε το 74 και η ανοχή που επέδειξαν τόσο η Χούντα όσο και η Κυβέρνηση Καραμανλή στην τουρκική θυριωδία θα έπρεπε να μας προσγειώσουν όλους όσον αφορά το τι εστί νεοελληνικό κράτος και πόσο απέχει από το να είναι ένα γνήσια ελληνικό, ρωμαίικο κράτος.

Σχέδιο Άτσεσον: Συμπληγάδες πραξικοπημάτων που θα οδηγούσαν … στο σφαγείο των στρατηγικών παιγνίων

Του Παναγιώτη Ήφαιστου

Με αφετηρία κάποια συζήτηση στο διαδίκτυο για το σχέδιο Άτσεσον (Μάτσος, Ροδίτης), έχει ήδη αρχίσει μια πολύπλευρη και πολυεπίπεδη έρευνα που συνδέει πολλούς συναδέλφους και αφορά την περίοδο 1945-74.

Έχει ήδη εδραιωθεί η εκτίμηση ότι πολλά δεινά έκτοτε σχετίζονται με συγκεκριμένα γεγονότα που αξίζουν να φωτιστούν περισσότερο. Συγκεκριμένα, εκτός από την δικτατορία στην Ελλάδα και το πραξικόπημα στην Κύπρο το 1974, σχετίζονται με διολίσθηση της Κύπρου στο σχέδιο Αναν και ανάλογα με τις εξελίξεις στις προεδρικές εκλογές του 2013 τα πιθανά επερχόμενα «νέα σχέδια Αναν». Στην πιο πάνω ηλεκτρονική διεύθυνση θα γίνονται αναλύσεις και θα παρατίθενται πληροφορίες, αρχεία εκθέσεις, έγγραφα, αναλύσεις κτλ. που θα εμπλουτίζονται διαρκώς. Ο σκοπός είναι όχι οι προφητείες του παρελθόντος αλλά η συναγωγή επιστημονικά αξιόπιστων και διδακτικών πορισμάτων για την αλυσίδα στρατηγικών στάσεων της δεκαετίας του 1950, τον ξενοκρατούμενο υπόκοσμο στην Ελλάδα και στην Κύπρο την δεκαετία του 1960 που παρ’ ολίγο να οδηγήσουν στο σφαγείο του σχεδίου Άτσεσον και τον ανεκδιήγητο πραξικοπηματία Παπανδρέου που οι αμερικανοί έβριζαν διαρκώς επειδή δεν τους έκανε τις βρομοδουλειές τους. Για το θέμα αυτό θα επανέλθουμε με εκτενέστερες αναλύσεις. Εδώ, τονίζεται, παρατίθενται μερικά στοιχεία καθότι παράλληλα στο Αντίβαρο δημοσιεύτηκαν άρθρα που επιχειρούν να αντικρούσουν την διζωνικής παράκρουσης ανάλυσή μου που δημοσιεύτηκε πριν λίγες εβδομάδες (στο Αντίβαρο αλλά και ευρύτερα στο διαδίκτυο).  

Αρχίζουμε με πια παράθεση για το πώς έβλεπαν οι Αμερικανοί τον Παπανδρέου ο οποίος, την στιγμή που κάτω από τα πόδια του εκκολάπτονταν πολλά πραξικοπήματα, ο ίδιος υποσχόταν ένα άλλο πραξικόπημα στην Κύπρο, υπόσχεση πάνω στην οποία εδραζόταν η διαπραγμάτευση για την … ένωση: «Our weakness was Papandreou weakness. A garrulous senile, wind bag without power of decision or resolution» και μεταφρασμένο σε ελληνικά βιβλία, «η αδυναμία του Παπανδρέου ενός φλύαρου ξεμωραμένου κουφού ρήτορα που δεν έχει την δύναμη να αποφασίσει ή να λύσει οτιδήποτε». Φρόντισε, την πιο κρίσιμη στιγμή, να διαρρεύσουν τα σχέδιά μας στον Μακάριο» – Dga 2lucbdec 7 1964].

Μόνο από αυτό γίνεται φανερό ότι ο Παπανδρέου δεν ήταν ικανός να κάνει μια τέτοια στρατηγική κίνηση και ότι ήταν αναξιόπιστος στους συνομιλητές του. Τα «σχέδιά τους» – για τα οποία θα επανέλθουμε λεπτομερέστερα σε μεταγενέστερα σημειώματα–  ήταν ότι μετά από πραξικόπημα στην Κύπρο το 1964 που θα εκτελούσε ο Παπανδρέου και το οποίο όπως είναι λογικό θα οδηγούσε πιθανότατα σε εμφύλιο στην Ελλάδα και στην Κύπρο, θα άρχιζε μια κρίση στην οποία πολλοί θα εμπλέκονταν χωρίς να μπορεί να προβλεφτεί που θα οδηγούσε.  

Εντάσσοντας τις πληροφορίες που διαρκώς συλλέγονται με τις στρατηγικές των κρατών θα οδηγηθούμε διαμέσου των δεκαετιών που ακολούθησαν στο Σχέδιο Ανάν και στα γεγονότα που επίκεινται μετά τις προεδρικές του Φεβρουαρίου (ιδιαίτερα εάν οι κύπριοι δεν αποφασίσουν να αλλάξουν προσανατολισμό και στρατηγική με το να εκλέξουν τον ανεξάρτητο υποψήφιο). Στην διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν συνωμοσίες αλλά στρατηγικά σχέδια και δική μας άγνοια του διεθνούς περιβάλλοντος και της στρατηγικής των δυνάμεων και των αντιπάλων μας. Εδώ, παραθέτω ενδεικτικά μόνο αποσπάσματα από ένα από τα πολλά και σημαντικά και τεκμηριωμένα βιβλία (συνημμένο και οι σελίδες του αγγλικού όπου εμφαίνονται και οι πηγές) όπου γίνονται αμέσως κατανοητές οι μεθοδεύσεις που συνόδευαν το σχέδιο Άτσεσον. Μερικά από τα εναλλακτικά σενάρια δράσης και οι ιεραρχίες των αμερικανών υπό το πρίσμα του στρατηγικού περιβάλλοντος της εποχής. Η λογική των πραξικοπημάτων ζει, ακόμη, ενσαρκωμένη με ποικίλους και μεταμφιεσμένους τρόπους: Η διζωνική παράκρουση ή καλύτερα η «διζωνική εκτέλεση» πιθανότατα επέρχεται από Φεβρουάριο και μετά.

 Αν δεν περάσει χωρίς δημοψήφισμα όπως πολλοί εκτιμούν θα την καταψηφίσουμε αρχίζοντας ξανά ένα Γολγοθά πολιτικού κόστους. Ας προσέχαμε και ας προσέξουμε. Θαυμάστε λοιπόν τους Νικολαρίζηδες, τους Γαρουφαλιάδες και τους αιωρούμενους Παπανδρέου που χειρίζονταν την τύχη μας διαμέσου της … CIA και ενίοτε (όπως ο διαπραγματευτής της Ελλάδας Νικολαρίζης έχοντας στο μυαλό τι πρέπει!! Να κάνει ηΤουρκία):   Από το Claude Nicolet, The United States Policy towards Cyprus (Zurich) (στηρίζεται σε αρχειακό υλικό) Σελ. 284 κ.ε. αποσπάσματα σε ελεύθερη μετάφραση και verbatim.

Περίληψη και μικρά δικά μου επεξηγηματικά σχόλια. Προσδιοριστικό είναι αυτό που ξεκαθάρισαν οι αμερικανοί και που εμφαίνεται σε πολλά άλλα έγγραφα: «Οι αμερικανοί ποτέ δεν θα παρεμβληθούν ή θα πολεμήσουν τις τουρκικές δυνάμεις». [Δηλαδή, την στιγμή που εμείς υποσχόμασταν να εισέλθουμε σε ναρκοπέδια εμφύλιων πραξικοπημάτων και που οι τούρκοι προειδοποιούσαν ότι θα εισέβαλλαν στην Κύπρο «ακόμη και εάν όλος ο άλλος κόσμος στρεφόταν εναντίον τους» οι Αμερικανοί προειδοποιούσαν ρητά ότι α) ποτέ δυνάμεις τους δεν θα συγκρουστούν με τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και β) δεν θα παρεμβληθούν καν στο νησί.]   [Στάση του Λονδίνου που και αυτό παραμόνευε να διασφαλίσει τα συμφέροντά του και τις βάσεις του:] «Η επιχείρηση των αμερικανών να διεισδύσουν στην Κύπρο με το σχέδιο Άτσεσον αντιμετωπίζεται με καχυποψία από το Λονδίνο και πυροδότησε διάβημα. Οι Carrington και Caccia προειδοποίησαν ότι η Βρετανική κυβέρνηση θα μπορούσε ακόμη και να διαφοροποιηθεί δημόσια. Το Foreign Office ειδοποίησε την Ουάσινγκτον ότι δεν θα συμπλεύσει με τον σχεδιασμό».

Η πρεσβεία της Βρετανίας ειδοποιεί το κέντρο ότι σε συνομιλία με τον υφυπουργό εξωτερικών άφησε να γίνει σαφές ότι «οι αμερικανοί δεν θα χρησιμοποιήσουν τον έκτο στόλο για να σταματήσουν την Τουρκία από το να εισβάλει στην Κύπρο και ότι οποιαδήποτε σχέδια των Ελλήνων για ένωση πριν υπάρξει συμφωνία (με την Τουρκία) δεν θα έχει την αμερικανική συμμετοχή ή υποστήριξη».  

Στις 24 Αυγούστου Ο Μπωλλ στέλνει μήνυμα στην πρεσβεία στην Τουρκία όπου λέει ότι χαλαρώνουν την πίεση καθότι βρίσκονται προ μεγάλων αποφάσεων και δραστική αλλαγή των προτεραιοτήτων. Συγκεκριμένα, οι ΗΠΑ εκτιμούσαν ότι «ο Παπανδρέου είναι ανίκανος να τηρήσει τις υποσχέσεις του για πραξικόπημα». Ξαφνικά (συνεχίζει η συγγραφέας), οι ΗΠΑ για ένα αριθμό λόγων προς τα τέλη Αυγούστου συνωμοτούσαν με την Τουρκία. [όπως και με τα υπόλοιπα, όλα είναι τεκμηριωμένα σε πληροφορίες εγγράφων των συναντήσεων και της αλληλογραφίας της συγγραφέως]   «Πρέπει να καταλάβουν την Καρπασία».  «Στις 25 Αυγούστου, ο πρέσβης Νικολαρίζης είπε στον Άτσεσον ότι «οι Τούρκοι πρέπει να καταλάβουν την Καρπασία μετά την ανακήρυξη της Ένωσης ούτως ώστε να μπορέσουν να διαπραγματευτούν από θέση ισχύος. Εξέφρασε αμφιβολίες κατά πόσο θα υπάρξει αντίσταση από ελληνικές δυνάμεις» (μήνυμα της Πρεσβείας ΗΠΑ στην Γενεύη).  

«Την ίδια περίοδο ο στρατηγός Πόρτερ αντιπρόσωπος στο CENTO επισκέφτηκε την Κύπρο και πείστηκε από τον στρατηγό Συννάι ότι η Τουρκία ήθελε μια κυρίαρχη βάση, ότι η προσφορά για το Έλ Γκρέκο ήταν προσβλητική πρόταση και ότι αν η Ελλάδα προχωρούσε σε ανακήρυξη της ένωσης ο τουρκικός στρατός θα κινηθεί αμέσως, ακόμη και εάν θα πρέπει να το κάνουμε πηγαίνοντας κόντρα σε όλο τον κόσμο. Η τουρκική τιμή δεν απαιτεί τίποτα λιγότερο».  

[Πρέπει να κατανοηθεί ότι εάν άρχιζε μια κρίση και ένα στρατηγικό παίγνιο επί του εδάφους όπως πάντα συμβαίνει υπάρχει μια προσδιοριστική ιεραρχία συμφερόντων που προσδιορίζει και τις προτεραιότητες των αποφάσεων. Εδώ καθίσταται κρυστάλλινα σαφές τι σχεδίαζε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ) και τι έθετε ως ιεραρχία].  Σελ. 285 «Στις 5 Σεπτεμβρίου ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου «Η Τουρκία είναι πολύ πιο σημαντική για τα εθνικά συμφέροντα ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών σε σύγκριση με την Ελλάδα» Γι’ αυτό, «θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στα συμφέροντα εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ που σχετίζονται με την Τουρκία όσον αφορά μια σύντομη διευθέτηση όσον αφορά το κυπριακό ζήτημα. Είναι σημαντικό να κρατήσουμε μια ισχυρή Τουρκία φιλική προς τις Ηνωμένες Πολιτείες ακόμη και εάν σε τελευταία ανάλυση θα διακινδυνεύουμε να αποξενώσουμε και προκαλέσουμε υποχώρηση των ελλήνων συμμάχων».  

Π. Ήφαιστος – P. Ifestos www.ifestosedu.gr 
Περισσότερα: http://www.antibaro.gr/article/7133, Ἀντίβαρο



ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΥΤΟ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ.


Online Φόρμα ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ του πιο πάνω μηνύματος ( * Απαιτούμενα) :


Όνομα * :


Επίθετο * :


Το e-mail σας * :


Το e-mail του παραλήπτη * :


Παρακαλώ Πληκτρολογήστε:   tgm06t  



 
Περιεχόμενα